Ex heeft veelvuldig contact met ons kind wanneer bij mij. Wat nu?
Bijgewerkt: 6 januari 2026
Het claimen van het kind door veelvuldig contact wanneer deze bij de ander is, is een gedraging die veel wordt gezien in vechtscheidingen. Het is gedrag dat het kind in een loyaliteitsconflict dringt en bovendien belemmert dat het kind ‘los’ kan komen van de andere ouder. Dit kan een ontwikkelingsbedreiging vormen voor het kind.
In de praktijk wordt dit gedag met name gezien bij kinderen die op een leeftijd komen waarin ze zelf kunnen/gaan beschikken over een telefoon. Het is hét moment voor niet-welwillende ouders om hun contacten met hun kind te intensiveren. Het komt ook voor bij jongere kinderen. Wat we dan zien is dat een ouder veelvuldig video-/belcontact verwacht/eist met het kind en dat deze ouder zich bijvoorbeeld ook niet houdt aan de afgesproken duur.
Dit gedrag kan indicatief zijn voor het (cultiveren van) een symbiotische relatie, zoals beschreven in deze uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden. Het is gedrag dat haaks staat op de plicht van een ouder om de banden tussen het kind en de andere ouder te bevorderen. Het trekt het kind namelijk emotioneel weg van de ouder waar hij/zij op dat moment verblijft.
Bij oudere kinderen zien we veel dat de ‘claim-ouder’ ook tracht de communicatie tussen het kind en haar/hem af te schermen. Dit wordt veelal gedaan door bij het kind het idee te wekken dat de andere ouder geen recht heeft om kennis te nemen van de inhoud of frequentie van die communicatie en dat het kind recht heeft op privacy.
Wanneer de andere ouder hier vervolgens wat van vindt, komt het regelmatig voor dat ouders heimelijk telefoons of smartwatch meegeven aan het kind zodat ze met het kind kunnen communiceren. Veel kinderen die inmiddels overtuigd zijn dat ze hier recht op hebben, gaan vervolgens de strijd aan met de ouder om dit ‘verworven recht’ namens de andere ouder te verdedigen.
Hetzelfde geldt overigens ook voor de situatie dat het kind veelvuldig zelf dit contact initieert. Veel claim-ouders verpakken hun onwil om zich te houden aan de band-bevorder-plicht met uitlatingen als ‘dat ze het kind ruimte geven’ etc.
Heb je hiermee als ouder te maken, dan sta je voor de keuze, wel of niet de andere ouder hiermee confronteren. Het is echter een mijnenveld en mede daarom één van strijdmethoden die de voorkeur geniet van niet-welwillende ouders. Overigens is dit ook de reden waarom we vinden dat het systeem moet kijken naar hoe ouders hun positieve/actieve inspanningsplichten invullen.
Biedt dit artikel de uitleg die je zocht?
Bedankt voor je positieve feedback!
Bedankt voor je inbreng!
Feedback wordt in principe binnen 5 werkdagen verwerkt. Kom je later nog een keer terug?
