Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een welwillende ouder neemt – bezien vanuit het kind – eigenaarschap voor het bereiken van positieve ‘andere-ouder-inclusieve’ resultaten.

Hij/zij:

• handelt vanuit de intentie om met de andere ouder een goede ouderschapsrelatie te onderhouden (lees ook deze uitspraak van Rechtbank Den Haag) en ziet in dat coöperatief ouderschap het meest in het belang van het kind is;
• neemt initiatieven om de gezamenlijke ouderlijke verantwoordelijkheid op een neutrale wijze te laten functioneren, ‘no-matter-what’. Houdt zich aan de informatieplicht, de consultatieplicht en bij gezamenlijk gezag de ‘(vervangende) toestemming vooraf-plicht‘ ten aanzien van zaken die: (i) (kunnen) doorwerken in de thuissituatie van het kind bij de andere ouder en/of (ii) gezagsbeslissingen zijn;
• bevordert actief de band tussen het kind en de andere ouder, ook wanneer die band onder druk staat;
• doet alles in zijn/haar invloedssfeer om – op een andere-ouder-inclusieve wijze – het kind uit een klem-situatie te halen en/of houden, dit omvat bijvoorbeeld het werken aan (en handhaven van) een gemeenschappelijk gedragen ouderlijke visie richting het kind (lees ook het standpunt van de GI in deze uitspraak van Gerechtshof Den Bosch);
• toont zich naast de pretentie van welwillendheid, ook consistent weldenkend en welhandelend en/of is in staat om tot inzicht te komen over het eigen gedrag en gedraagt zich daarna zo; en
• werkt zo nodig aan zichzelf met hulpverlening om eventuele eigen problematieken en de mogelijk effecten daarvan op het kind en de ex-partner weg te nemen.

Een welwillende ouder ziet in dat het niet nemen van eigenaarschap of het actief/passief in stand houden of drijven van de inter-ouderstrijd een vorm van kindermishandeling is, hij/zij committeert zich onvoorwaardelijk aan (de geest van) de ouderschapsnormen.

Er zijn echter grenzen aan wat redelijkerwijs van een mens/ouder verwacht kan worden aan begrip voor de niet-welwillende ouder. Dit is wanneer we zien dat welwillende ouders noodgedwongen jeugdbescherming en/of de rechtspraak betrekken bij het beheersen van de effecten op het kind van het gedrag van de niet-welwillende ouder.

Het is dus nadrukkelijk niet zo dat een welwillende ouder nooit procedeert of een klacht indient tegen een professional. Dit soort stappen staan altijd in het licht van positieve uitkomsten voor het kind, waarbij ook een goede band met de andere ouder het doel is.

Lees ook dit

• V&A: Hoe herken ik een niet-welwillende ouder?
• V&A: Hoe herken ik niet-welwillend gedrag?