Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een vechtscheiding is alleen te voorkomen als beide partijen zich tolerant en begripvol naar elkaar opstellen. Stelt één van beide ouders zich niet zo op, dan leidt dit in zeer de meeste situaties uiteindelijk tot klem zittende kinderen en enorm tijds-, energie- en middelenbeslag.

Hoe meer de mening over zaken zoals omgang en verzorging, gezag, hoofdverblijf, woning en alimentatie van elkaar verschillen, hoe groter de kans op een vechtscheiding. Ook is een verschil van mening over, wat ‘in het belang van het kind’ is, veelvuldig brandstof voor een vechtscheiding.

Een scheiding is altijd ingrijpend, of je nu getrouwd was, een geregistreerd partnerschap had of geen wettelijke verbintenis had. Het raakt bijvoorbeeld rechtstreeks de bestaanszekerheid van partijen en doorkruist de eigen toekomstplannen en dromen. Ook kan er iets in de relatie zijn gebeurd dat welwillend gedrag extra onder druk zet (zoals schulden of middelen misbruik). Het komt voor dat welwillend gedrag van de andere ouder redelijkerwijs niet kan worden verwacht, zoals bij ernstig bewezen huiselijk geweld.

Helaas ervaren we dat advocaten zelden een de-escalerende rol vervullen. Dit vertaalt zich bijvoorbeeld in onrealistische (meestal beperkende) wensen ten aanzien van omgang en gezag. Een eenmaal ingenomen positie – moreel gemandateerd door de advocaat – wordt dan heel lastig om op terug te keren. vFas familierecht-advocaten hebben overigens de plicht vanuit de beroepsvereniging om te de-escaleren. Helaas wijst de praktijk uit dat velen er toch voor kiezen om de positie van hun cliënt (hoe onrealistisch ook) te verdedigen en zo nodig de andere ouder te beschadigen.

Ook zien we dat hulpverlening zelden iets positiefs bereikt of heeft bereikt bij vechtscheidingen. Er wordt te weinig onderzoek gedaan. Bovendien bestaat er zoiets als systeem-triangulatie waarbij het doel van een ouder juist is om hulpverlening mee in de strijd te trekken.

5 tips

• Houd verschillen van inzicht zoveel mogelijk buiten de kinderen. Dit is een verantwoordelijkheid die je jezelf moet toe-eigenen, ook als de ander dat niet doet.
• Betrek het netwerk als contacten met je ex-partner niet neutraal kunnen verlopen.
• Spreek nooit, maar dan ook echt nooit, kwaad over de andere ouder in het bijzijn van de kinderen.
• Leg zaken die afgesproken worden zoveel mogelijk schriftelijk vast. Accepteer evenwel dat niet alles vast te leggen is of dat omstandigheden kunnen veranderen. In gezamenlijk overleg kunnen afspraken gewijzigd worden.
• Blijf zelf rustig en zoek inhoudelijk, persoonlijk en procedureel steun bij een professional.