Bijgewerkt: 6 januari 2026
Heb je samen kinderen, dan is altijd enige vorm van overleg nodig. Dit is globaal gesteld alleen anders als er sprake is een van ontzegging van omgang, eenhoofdig gezag en wanneer er nadat dit is verzocht geen informatie- en/of consultatieregeling is vastgesteld.

In alle andere gevallen is er overleg nodig over alle beslissingen die de ‘dagelijkse zorg’ overstijgen en gezagsbeslissingen evenals elkaar te informeren en consulteren. Gezamenlijk gezag betekent namelijk ‘gedeeld gezag’ of ‘elk 50%-gezag’.

Probeer altijd eerst op een neutrale wijze te achterhalen wat er aan de hand is. Het is belangrijk om je communicatie te ’temporiseren’ en goed te kijken wat je zelf kunt veranderen om de andere ouder de ruimte te geven om een positieve beweging te maken. Je zou bijvoorbeeld je eigen communicatie kunnen aanpassen. Ook zou je kunnen voorstellen om een derde tijdelijk een zogenaamd communicatieschot te laten uitvoeren. Dit betekent dat al jullie communicatie over de kinderen tijdelijk via deze derde verloopt.

Leiden al je positieve inspanningen tot niets en ervaar je bijvoorbeeld dat de andere ouder je passeert bij (het voorbereiden van) belangrijke (gezags)beslissingen? Dan betekent dit bij gezamenlijk gezag, een schending daarvan. Dan kan dit een reden zijn voor verdere stappen zoals een verzoek bij de rechter het ouderlijk gezag van die ouder te beëindigen. Zie dit echter niet als eerste optie.

Je hebt feitelijk 2 keuzes tw; (voor nu) accepteren of procederen. Een eventuele procedure kan niet alleen gaan om een rechterlijke beslissing te krijgen over een specifieke eenzijdige actie van deze niet-communicerende ouder, het kan ook leiden tot een wijziging van het ouderlijk gezag. Wat proportioneel is, wordt geheel bepaald door de omstandigheden.

Berusten in non-communicatie is zelden een wijs advies. Dit kan mogelijk tegen je worden gebruikt en worden uitgelegd als dat je geen interesse hebt of geen verantwoordelijkheid wilt nemen voor het verbeteren van de situatie voor je kinderen.

Wat we overigens in de praktijk veel zien is dat ouders als argument aanvoeren dat er een ‘parallel ouderschap’ is en dat ze daarom niet hoeven te communiceren. Meer over parallel ouderschap lees je hier.