Hoeveel moeite doen om tot een ouderschapsplan te komen?
Bijgewerkt: 6 januari 2026
Ga je uit elkaar en ben je gehuwd of een geregistreerd partnerschap of heb je beiden ouderlijk gezag, dan ben je verplicht om een ouderschapsplan te maken. Regelmatig komen ouders echter niet tot overeenstemming, veelal over het hoofdverblijf en de verdeling van de zorg.
Veel ouders starten met een concept ouderschapsplan. Bijvoorbeeld op basis van een template van de Vfas. Als er een mediator betrokken is, dan heeft die veelal een template waarmee wordt gestart.
Zijn er enkele grote geschilpunten, dan lijkt het logisch om al snel de handdoek in de ring te gooien en ‘gewoon naar de rechter te gaan’. Dit kan echter ertoe leiden dat de rechter de zaak aanhoudt en het scheidingsproces een aantal maanden vertraagt.
Dit was ook aan de orde in deze uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland. Omdat wat de rechter in de beslissing overweegt zo helder is, is dit hierna integraal opgenomen:
3.3.
Op de zitting is gebleken dat door de vrouw enkel eenmaal een voorstel is gedaan en een eenzijdig ouderschapsplan is toegestuurd. Partijen hebben verder geen enkele poging ondernomen om tot afspraken te komen. Zij hebben bijvoorbeeld geen viergesprekken met hun advocaten gevoerd of hulpverlening ingeschakeld om hen te helpen bij het komen tot een ouderschapsplan. Anders dan partijen op de zitting naar voren hebben gebracht, betekent de constatering van partijen dat zij over één onderdeel van de afspraken over de kinderen (de hoofdverblijfplaats) lijnrecht tegenover elkaar staan, niet dat zij daarmee aan hun inspanningsverplichting hebben voldaan.
3.4.
De rechtbank vindt het voor de kinderen noodzakelijk dat partijen met elkaar nadenken over de vormgeving van hun gezamenlijk ouderschap na de scheiding. Als het partijen niet lukt om het over alle punten eens te worden, zoals over de hoofdverblijfplaats, dan kunnen zij ook over de verschillende scenario’s nadenken. Zij kunnen dan afspraken maken voor het ene scenario en voor het andere scenario afhankelijk van de knoop die de rechtbank dan eventueel nog moet doorhakken. Bovendien kunnen partijen afspraken maken over andere onderdelen van het ouderschapsplan zoals hoe partijen elkaar informeren, wie schoolgesprekken voert, hoe een doktersbezoek verloopt etc. De rechtbank verwacht hierbij meer inspanningen van partijen dan zij hiervoor tot nu toe hebben geleverd.
Het op deze wijze inzetten van een een aanhouding van de gerechtelijke procedure is een vorm van rechterlijke drang/dwang. Om dit voor te zijn, kun je natuurlijk altijd de dialoog zelf al opstarten, ook al is er nog geen mediator of advocaat betrokken. Wil je hierbij hulp, neem dan contact op.
Wat ook kan is dat het gewoon niet lukt om tot een getekend ouderschapsplan te komen omdat er – in veel gevallen – onenigheid blijft bestaan over de zorgverdeling. Zie daarvoor onder andere deze uitspraak van Rechtbank Den Haag. Deze oordeelde als volgt:
Lees in dit verband ook de V&A: Ex wil ouderschapsplan niet tekenen. Wat nu?
Biedt dit artikel de uitleg die je zocht?
Bedankt voor je positieve feedback!
Bedankt voor je inbreng!
Feedback wordt in principe binnen 5 werkdagen verwerkt. Kom je later nog een keer terug?
