Bijgewerkt: 19 maart 2026
Als gezaghebbende ouder die tevens de hoofverblijfplaats heeft van een minderjarig kind heeft in beginsel het recht om op een andere plaats een nieuw leven op te bouwen. Af en toe zien we in de rechtspraak ook verhuizingen naar het buitenland. Het merendeel van de verzoeken wordt echter afgewezen.

Waar je als ouder met of zonder gezamenlijk gezag ook naartoe wilt verhuizen, je moet de verhuizing in het belang van je kind goed voorbereiden. Het belang van je kind omvat ook de band die het kind met de andere ouder heeft, waarvoor je een actieve bevorder-plicht hebt. Concreet betekent dit dat het van belang is om bij de voorbereidingen hier extra aandacht aan te besteden.

Wanneer je naar het buitenland verhuist, dan kan dit aanzienlijke effecten hebben op de band die het kind met de andere ouder heeft/ontwikkelt. Ook kan de uitvoerbaarheid van de zorg- of omgangsregeling met de andere ouder onder druk komen te staan. Het is echter niet gezegd dat dit de verhuizing automatisch blokkeert. Zo kan een constructief (compensatie) voorstel bijvoorbeeld bijdragen om de rechter te overtuigen dat dit aspect voldoende is gewaarborgd. Dit voorstel kan ook een financiële component bevatten, zoals dat de kosten voor de buitenlandreizen voor rekening van jou als verhuizende ouder komen.

Juist omdat internationaal verhuizen sterk kan ingrijpen in de band tussen het kind en de andere ouder vraagt ook de verhuizingsnoodzaak extra aandacht. Hoe dan ook, betrek de andere ouder zodra je voornemen concreet wordt en je de voorbereidingen werkelijk in gang gaat zetten.

Krijg je als gezaghebbende ouder alsnog geen toestemming, dan kan je de rechter vervangende toestemming vragen. Heb je eenhoofdig gezag, dan heb je (in beginsel) geen toestemming nodig en is het aan de andere ouder om op basis van ‘het recht op familieleven’ de rechter een verhuisblokkade te vragen.

Houd er in dat geval rekening mee dat de rechter je verhuizing gewoon de gebruikelijke toetsingscriteria hanteert, waarvan de ‘verhuisnoodzaak’ het belangrijkste is.

Samengevat komt het er dus op neer dat als je vooraf duidelijkheid wilt, je eigenlijk niet aan een procedure (al dan niet door jezelf gestart) ontkomt.

Voor een voor voorbeeld waarin er wél vervangende toestemming werd verleend, zie deze uitspraak van Rechtbank Rotterdam. Hierin wil een moeder met haar 8‑jarige kind te verhuizen naar Dublin en daar een nieuw leven opbouwen. De rechter weegt mee dat het kind altijd bij de moeder heeft gewoond, er nu al een beperkte omgang met de vader is en dat de Raad en de vader in beginsel geen bezwaar ziet tegen verhuizing. De zorgregeling wordt omgezet naar langere verblijfsblokken in vakanties en twee vaste videobel-momenten per week, waarbij de moeder alle vliegtickets betaalt en een dwangsom geldt als een van de ouders de regeling niet nakomt.