Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een kind kan onder toezicht worden gesteld wanneer het kind ernstig in zijn/haar ontwikkeling wordt bedreigd en de ouders niet in staat zijn om deze ontwikkelingsbedreiging binnen een redelijke termijn weg te nemen (art. 1:255 BW).

Een situatie tussen de ouders, of waar het kind zich in bevindt, kan een bedreiging vormen die tot een ondertoezichtstelling kan leiden. Deze bedreiging hoeft zich nog niet te vertalen in werkelijke schade bij het kind of kindsignalen.

In deze zaak bijvoorbeeld bij Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden concludeerde het hof ten aanzien van een kind van 4 jaar oud o.m. dat een OTS aangewezen was vanwege:

• de spanningen tussen de ouders;
• dat zij niet met elkaar kunnen communiceren;
• de wisseling van woonplaats van het kind; en
• dat ouders niet in staat zijn geweest om de ontwikkelingsbedreiging bij het kind weg te nemen.

NB: Een OTS is niet per definitie slecht. Wel is de kwaliteit van de monitoring en hulp in de situatie zeer afhankelijk van de kwaliteit van de betrokken medewerkers. Deze is (helaas) zeer wisselend.