Bijgewerkt: 1 april 2026
Ja, ‘grievend gedrag’ kan betekenen dat de ‘lotsverbondenheid’ die na scheiding zich voortzet in de partneralimentatieplicht eindigt. Dit kan betekenen dat de rechter de verschuldigdheid van partneralimentatie beëindigt.

De grondslag hiervoor is ‘redelijkheid en billijkheid’, echter de rechter gaat hier terughoudend mee om. Op zich is namelijk niet ongebruikelijk dat een relatiebreuk of scheiding gepaard gaat met de nodige emoties. Het moet dus worden aangetoond dat het grievende gedrag ernstig disproportioneel is (geweest).

Dat gerievend gedrag tot een einde van de partneralimentatie-plicht kan leiden volgt o.m. uit deze rechtszaak die diende bij Gerechtshof Den Bosch.

De vrouw in kwestie uitte (steeds erger wordende) valse beschuldigingen van o.m. kindermishandeling, seksueel misbruik van de kinderen en het in bezit hebben en vervaardigen van kinderpornografisch materiaal door de man.

Dit leidde ertoe dat de man onterecht door de strafrechtelijke-molen werd getrokken. Niets van deze valse beschuldigingen werd echter bewezen en het strafrechtelijke traject leidde tot een sepot. Het strafrechtelijke onderzoek had de man echter beschadigd, o.m. in zijn reputatie ten opzichte van zijn werkgever.

Daarbij ontzegde de vrouw de kinderen het contact met hun vader gedurende enkele maanden. Ook toonde de vrouw op de zitting bij het hof geen inkeer en volhardde ze in haar valse beschuldigingen.

Het hof concludeerde dat gedragingen van de vrouw dermate grievend voor de man zijn of zijn geweest, dat het naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is dat de vrouw van de man een bijdrage in haar levensonderhoud verlangt. De partneralimentatieverplichting voor de man werd daarmee beëindigd.

In deze uitspraak van Rechtbank Den Haag vraagt een vrouw voorlopige partneralimentatie. De man verzet zich en stelt dat zij hem tijdens hun 22-jarig huwelijk structureel psychisch en fysiek heeft mishandeld. De rechtbank komt tot het oordeel dat haar gedrag zó grievend is dat er geen lotsverbondenheid meer is en wijst de alimentatie af.

De man en zijn (volwassen) dochters schetsen een patroon: voortdurende angst, vernedering, langdurig negeren, verbaal en fysiek geweld, slapen op zolder terwijl hij nauwelijks trap kon lopen, pesten (telefoon afpakken, verstoppen) en het actief buiten de deur houden van thuiszorg. Bij een val breekt hij een ruggenwervel, raakt ondervoed en komt via huisarts, wijkverpleging en Wlz‑indicatie uiteindelijk in een verpleeghuis terecht. Professionals signaleren striemen, angst, spanning bij aanwezigheid van de vrouw en melden een onveilige thuissituatie bij Veilig Thuis.

Belangrijk voor de rechtbank is dat dit niet één incident is, maar een consistent patroon dat ook na het uiteengaan doorloopt, inclusief pogingen van de vrouw om noodzakelijke zorg en opname te saboteren. Zij zou onder meer zijn handtekening hebben vervalst en een brief in zijn naam aan het CIZ hebben opgesteld om het traject te blokkeren. De rechtbank noemt dat “zeer kwalijk” en ziet geen enkel inzicht bij de vrouw in de impact van haar handelen.

In deze uitspraak van Rechtbank Den Haag start een vrouw een procedure en vraagt voorlopige voorzieningen in het kader van de echtscheiding. Zij wil het exclusieve gebruik van de echtelijke woning en stelt dat de man haar ondermijnt en bedreigt, zodat de “lotsverbondenheid” zou zijn geëindigd en zij geen partneralimentatie meer zou hoeven betalen.

De rechter vindt de spanningen hoog, maar niet zó uitzonderlijk dat de morele band uit het huwelijk is doorgeknipt, en wijst het beroep op het ontbreken van lotsverbondenheid af.

De vrouw krijgt voorlopig het exclusieve gebruik van de woning, mede omdat zij voor haar deels zorgafhankelijke vader zorgt, terwijl de man binnen veertien dagen moet vertrekken. Tegelijk moet de vrouw de man vanaf 5 februari 2026 een voorlopige partneralimentatie van € 2.083 bruto per maand betalen.

Lees ook dit

• Opinie: Uitingsverbod? “Mijn ex heeft mijn kind misbruikt.” Mag je dat zeggen? | ECLI:NL:RBDHA:2026:7335