Bijgewerkt: 6 januari 2026
Ja, je mag geluidsopnames maken van gesprekken waarbij je zelf aanwezig bent, ook zonder toestemming van de andere aanwezigen. Ook hoef je de anderen niet eerst in de gelegenheid te stellen om hier wat van te vinden. Tenslotte hoef je ook niet naar waarheid te antwoorden als iemand vraagt of je het doet. Wel kunnen er andere regels gelden; bijvoorbeeld in een gerechtsgebouw.

Gesprekken opnemen is een onderwerp dat discussie en negatieve gevoelens oproept, ook bij professionals. Je kunt als wantrouwend gezien worden of dat je de ander in de val probeert te lokken. Wij zien het echter anders.

Feitelijke juistheid v.s. privacy

De familierechter moet zich een juist beeld kunnen vormen van de situatie, in het bijzonder wanneer beslissingen het belang van een kind raken. Hiertoe is het nodig dat de rechter feitelijk juist en volledig wordt geïnformeerd. De wet stelt in artikel 21 Rv dat als een partij dit niet doet, de rechter daaraan de gevolgen kan verbinden die hij passend acht. Lees in dit kader ook onze Special: De waarheid in het familierecht. Deze verplichting geldt ook voor de Raad voor de Kinderbescherming en Gecertificeerde Instellingen (art. 3.3 Jeugdwet).

Partijen die niet willen dat er een audioregistratie van het gesprek wordt gemaakt beroepen zich op het recht van privacy of dat opnemen zonder toestemming onrechtmatig zou zijn.

Waarom opnemen?

De praktijk wijst helaas uit dat tijdens gesprekken (met professionals) allerlei (drang) tactieken worden ingezet om een ouder in een bepaalde richting te bewegen.

Zeker wanneer je alleen in een gesprek zit met bijv. twee samenwerkende professionals is er bovendien sprake van een ongelijkwaardige (kennis)positie en zou o.i. opnemen (ook op initiatief van de professionals zelf) standaard moeten zijn. En waarom ook niet; ‘we’ vinden het tenslotte normaal dat het gesprek dat je met de bank voert wordt opgenomen ‘om afspraken die we maken terug te kunnen luisteren’. Niet valt in te zien waarom dit niet ook van belang is, als dit het belang van ouders of kinderen betreft. Niet-opnemen is tot slot vooral in het belang van niet-welwillende of niet-welkunnende ouders.

Verder:

• Opnames stellen je in staat om achteraf te leren van je eigen gedrag in de situatie.
• Opnames dragen bij aan het zo feitelijk mogelijk weergeven van gebeurtenissen en afspraken.
• Opnames kunnen je beschermen tegen extreem en schadelijk gedrag van een niet-welwillende ouder.
• Gedrag van professionals wordt aantoonbaar/toetsbaar.

Is opnemen strafbaar?

Gesprekken waarbij je zelf aanwezig bent opnemen is niet strafbaar, tenzij er specifieke regels gelden; zoals in een gerechtsgebouw. Heimelijk gesprekken waarbij je niet zelf aanwezig bent is wel strafbaar. Dit volgt uit art. 139a lid 1 Sr en art 139b lid 1 Sr. Lees ook deze uitspraak van Gerechtshof Den Haag, waarin een moeder een veeg uit de pan kreeg omdat ze heimelijk gesprekken tussen haar kind en de vader had opgenomen.

Lees ook onze V&A: Worden geluidsopnames toegelaten door de familierechter?