Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een rechtsgeldige vaderschapstest is in principe slechts op basis van materiaal van de (vermeende) biologisch vader en het kind. 

Het gebeurt echter af en toe dat er ‘onregelmatigheden’ worden vermoed, zoals dat er materiaal van een andere persoon dan het kind beschikbaar is gesteld. De rechter kan dan -in het belang van het kind- bepalen dat ook de moeder materiaal moet inleveren. Op deze wijze komt wordt zeker dat het materiaal ook werkelijk van het kind is. Ook kan zo met nog meer zekerheid het biologisch vaderschap worden vastgesteld.

Weigeren hier aan mee te werken is niet in het belang van het kind en kan tot (hoge) dwangsommen leiden en ultimo zelfs gijzeling. Lees ook ons Thema Dwangmiddelen.

Wat ook kan is dat de rechter beslist dat de vader het kind kan erkennen, ondanks dat je als moeder niet meewerkt aan het DNA-onderzoek. Dit was o.m. aan de orde in deze uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland. Aan vader werd voor beide kinderen van respectievelijk 4 en 2 jaar vervangende toestemming verleend. In die zaak kreeg de vader ook eveneens het ouderlijk gezag toegekend. Ook qua omgang werd er een regeling bepaald.