Bijgewerkt: 6 januari 2026
Ongeacht of je kind (in wording) een kroegbaby, tinderbaby, een one night stand baby is, of het resultaat is van een (korte) relatie, je zit in een lastige situatie als de moeder aangeeft dat ze niet wil dat je een onderdeel uitmaakt van het leven van jullie kind.

In deze situatie is het heel belangrijk om ervoor te zorgen dat je de relatie goed houdt met de moeder van je kind. Dring tijdens de zwangerschap niet te veel aan, stuur bijvoorbeeld een e-mail of SMS naar haar ééns per maand en vraag hoe het gaat. Verwacht hier echter niets op terug.

De essentie is deze: Het is zeer belangrijk dat je weet wie de moeder is, hoe ze heet, waar ze woont. Heb je deze informatie niet, dan wordt het heel lastig om na de geboorte je kind te erkennen. Voor een verzoekschriftprocedure voor vervangende toestemming tot erkenning moet de moeder worden opgeroepen en als je geen NAW gegevens hebt is dit onmogelijk. Waar je dan in terecht komt is een zeer moeizaam traject van rechercheren wie de moeder precies is, wat gezien de privacywetgeving haast onbegonnen werk is.

Houd er rekening mee dat als erkenning al niet met toestemming van moeder kan gaan, er nog een zeer lang en moeizaam traject kan volgen. Wil je absoluut wel een rol in het leven van je kind vervullen, blijf dit dan positief benoemen naar de moeder, richt je leven ook in om omgang te kunnen faciliteren, zorg dat het kindje een eigen slaapplek heeft en richt deze ook daarvoor in. Deze slaapplek kan nog heel lang leeg blijven, wat heel pijnlijk kan zijn.

Dat je al deze positieve zaken aantoonbaar hebt ondernomen is essentieel voor succes later, zowel voor erkenning als voor omgang, mocht je door omstandigheden alsnog niet kunnen erkennen. Dit gaat in die situatie namelijk over jouw recht op ‘private life’.

Leid binnen 3 maanden na de geboorte het verzoekschrift voor vervangende toestemming in. Hier vlot/op tijd in handelen voorkomt gedoe later.

Teken nooit een overeenkomst waarin je afstand doet van de erkenning/je kind. Eigenlijk is het ook niet aan jou om dit te doen, omdat erkenning feitelijk een het recht van je kind betreft.

Er is nauwelijks onderzoek gedaan naar ‘de vrouw als pleger’ van wat ook wel ‘reproductieve dwang’ wordt genoemd. Reproductieve dwang wordt wel steeds vaker erkend als een vorm van dwingende controle. Echter, ook dat begrip is primair geladen met situaties waarin mannen de plegers zijn.

Overigens, zien we hier in de praktijk regelmatig situaties waarin vrouwen de plegers zijn en reproductieve dwang (bijv. baby regelen ‘in de kroeg’, zonder enige intentie om samen met de verwekker een lange termijn ouderschapsrelatie aan te gaan of slechts het tijdelijk aangaan van een schijnrelatie) is daarvan één verschijningsvorm.

Globaal zijn de volgende categorieën reproductieve dwang door vrouwen te onderscheiden:

1. Anticonceptie-sabotage: Het actief verhinderen of omzeilen van anticonceptie, met als doel een zwangerschap mogelijk te maken. Voorbeeld: condooms beschadigen, de pil niet slikken, een spiraal laten verwijderen, seks afdwingen tijdens vruchtbare dagen. Motief: kan zijn om de partner vast te houden, of om zelf een kind te krijgen, ongeacht de wens van de ander.
2. Misleiding over anticonceptie of vruchtbaarheid: Bewust verkeerde informatie geven of essentiële informatie verzwijgen. Voorbeeld: zeggen dat men anticonceptie gebruikt terwijl dat niet zo is, claimen onvruchtbaar te zijn, een zwangerschap geheimhouden. Motief: kan zijn relationeel (de partner binden), of individueel (een kind willen, zonder toestemming van de ander).
3. Seksueel bedrog met sperma: Ongewenst of stiekem gebruik maken van sperma. Voorbeeld: sperma na seks bewaren en zelf insemineren, “stealthing”-achtige varianten. Motief: meestal gericht op een zwangerschap verkrijgen, los van de wens van de man.
4. Controle over zwangerschap: Eenzijdige beslissingen over het voldragen van een zwangerschap, tegen de afspraken of wens van de partner in. Voorbeeld: een zwangerschap voortzetten om het kind voor zichzelf te krijgen of om de partner te binden; afzien van abortus ondanks gezamenlijke afspraak. Motief: kan zijn relationele binding of juist puur het verlangen naar een kind.

Ga er niet van uit dat je erkenning zult vinden in een standpunt dat je ‘erin geluisd bent’ of dat een instantie je steunt in een standpunt dat de moeder de door jou ongewenste zwangerschap moet beëindigen. Als man aanvaard je bij voorbaat het resultaat (een baby), ook als je zelf voorbehoedsmiddelen gebruikt of als de vrouw zegt dat zij die gebruikt.