Bijgewerkt: 6 januari 2026
Bij co-ouderschap na scheiding is de zorg gelijk verdeeld en werken ouders samen in het belang van het kind. Dit althans is hoe dit in de familierechtspraak overwegend wordt uitlegd.

Een co-ouderschap betekent niet automatisch een zorgverdeling die week-op-week-af is. De zorg kan op allerlei wijzen verdeeld zijn en zich bijvoorbeeld ook aanpassen aan de behoefte en draagkracht van het kind.

En slechte communicatie kan een verzoek tot co-ouderschap in de weg staan. Zie daarvoor bijvoorbeeld het uitsprakenoverzicht in onze Thema: Van eenhoofdig naar gezamenlijk gezag, juist omdat het begrip ‘co-ouderschap’ een goede communicatie veronderstelt. Het is dan beter om te spreken van een ‘gelijke zorgverdeling’. Dat ondanks slechte communicatie tussen de ouders toch gelijke zorgverdelingen worden vastgesteld lees je hier.

Overigens is in het spraakgebruik en fiscaal er wel bij minder dan 50/50 al sprake van een co-ouder. Dit is gemiddeld vanaf zo’n 3 dagen per week.

Er is geen ‘recht op co-ouderschap’. De wet stelt dat er het kind recht heeft op een gelijkwaardige verzorging door beide ouders na scheiding. Lees hier wat daaronder wordt verstaan.