Bijgewerkt: 6 januari 2026
Coöperatief ouderschap na scheiding houdt in dat ouders actief blijven samenwerken, overleggen en ook het contact tussen het kind en de andere ouder actief blijven bevorderen. Deze vorm van ouderschap is waarop het kind recht heeft. Beide ouders dienen zich hier ook voor in te spannen.

We zien het begrip Coöperatief Ouderschap voor het eerst verschijnen in deze uitspraak van Gerechtshof Den Bosch uit 2017, waarin het hof het onderscheid beschrijft met Parallel Ouderschap.

Bij coöperatief ouderschap geven beide ouders op een positieve en constructieve wijze actief invulling aan hun ouderlijke plichten, waaronder de ouderschapsnormen. Het is wat welwillende-ouders in woord en daad uitvoeren of tenminste trachten uit te voeren, ook al wil de andere ouder dit niet.

Het begrip coöperatief ouderschap moet niet worden verward met het begrip co-ouderschap. Coöperatief ouderschap beschrijft vooral het gedrag op ex-partnerniveau, terwijl co-ouderschap als eerste duidelijk maakt dat er sprake is van een gelijke zorgverdeling voor de kinderen. Er kan dus ook sprake zijn van coöperatief ouderschap terwijl er een ongelijke zorgverdeling is.

Lees in dit kader ook de V&A: Wat is een gelijkwaardige verzorging na scheiding met specifieke aandacht voor een uitspraak ven Gerechtshof Den Bosch waarin voor het inter-ouder-gedrag extra gedragsnormen zijn gegeven. O.i. dienen ouders zich in het belang van het kind aan deze normen te conformeren en ook uit de rechtspraak blijkt gemiddeld dat deze vorm van inter-ouderschap het meest in het belang van het kind wordt geacht, tenzij de contra-indicaties daarvoor zo groot zijn, dat dit niet langer in het belang van het kind wordt geacht (denk aan voortdurend huiselijk geweld en stalkgedrag). Lees in dit kader bijvoorbeeld ook de V&A: Kan ik een beroep doen op het Verdrag van Istanbul?