Bijgewerkt: 22 juni 2026
Binnen een vechtscheiding kunnen verhoudingen zo sterk gepolariseerd zijn dat het soms zinvol is om tijdelijk alle communicatie tussen de ouders via een derde te laten verlopen. Dit betekent dus tijdelijk geen enkele vorm van rechtstreeks contact, ook niet via e-mail of telefoon. Er wordt als het ware een schot tussen de ouders geplaatst. De methode wordt daarom ook wel schottenaanpak genoemd. Tussen de ouders en de gecertificeerde instelling wordt een schottenovereenkomst afgesloten.

Het idee achter het plaatsen van een schot is dat deze periode wordt benut om rust te creëren; rust voor de ouders en met name voor de kinderen. Na deze rustperiode, waarin de ouders de strijd volledig moeten loslaten, vindt een evaluatie plaats, die tot verdere stappen kan leiden. Het kan zijn dat er gaandeweg wel nog andere hulpverlening wordt opgestart. Een voorbeeld van een succesvol traject lees je in deze beschikking van Gerechtshof Den Bosch en in deze beschikking een voorbeeld van een evaluatie.

Uitgangspunt tijdens de schottenaanpak is dat de kinderen zo ruim als mogelijk in contact staan met de ouders (bijv. 50/50, 60/40) en dat zij zo veel als mogelijk zullen kunnen profiteren van wat iedere ouder hen te bieden heeft. Het is de gecertificeerde instelling die daarin volgt en ziet wat een ouder hier juist goed of minder goed doet en waar bijgestuurd dient te worden. De andere ouder heeft hier geen rol (aldus Gerechtshof Den Bosch in deze uitspraak).

Let op! Te lang berusten in een situatie dat alle communicatie via een derde loopt kan gevolgen hebben voor het ouderlijk gezag. Lees erover in deze uitspraak van Rechtbank Midden-Nederland.

Heb je met deze situatie te maken, dan is het van groot belang dat je je welwillend opstelt. De derde/gezinsvoogd krijgt door tussenkomst een goed inzicht in de dynamiek van de strijd en grondslagen. De schottenaanpak kan bijdragen aan ‘feiten-/waarheidsvinding‘. Wordt er een gedragsverandering van je verwacht, laat zien dat je er eigenaarschap voor neemt.

Ook deze methode is overigens niet de ultieme oplossing in strijdsituaties die met name eenzijdig gedreven worden. De ‘lucht’ die het biedt, is mogelijk slechts tijdelijk, omdat de niet-welwillende ouder gewenst/extern gemotiveerd gedrag vertoont. Ook de afspraken in de schottenovereenkomst kunnen opnieuw een strijdterrein vormen nadat de betrokkenheid van de gezinsvoogd is geëindigd. Zoals blijkt uit deze uitspraak van Rechtbank Limburg is de methode dus ook niet altijd effectief.

Tot slot, ontslaat de aanwezigheid van een communicatieschot beide ouders niet om zich onverminderd te houden aan de ouderschapsnormen. Ouders dienen zich te onthouden van welke vorm van actief of passief strijdgedrag dan ook en dienen actief eigenaarschap te blijven nemen voor positieve resultaten. Het is een plicht die niet zelden door uitvoerders van het communicatieschot wordt gemist. Wat ook onder de schottenaanpak kan lijden is de informatie- en consultatieplicht.

• V&A: Mag de gezinsvoogd een communicatieschot afdwingen?