Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een normale omgangsregeling is een regeling die beide ouders voor hun kind kunnen accepteren en die voor het kind het prettigst is. De wet is duidelijk: het kind heeft recht op een gelijkwaardige verzorging en opvoeding door beide ouders, met wellicht aanpassingen vanwege praktische beperkingen (zoals werk en reisafstand).

We zien allerlei omgangsregelingen van (min of meer) gelijkwaardige zorg tot minimale zorgtaken of weekendregelingen. Het is niet zo dat als er strijd is tussen de ouders er nooit een (min of meer) gelijkwaardige zorgverdeling mogelijk is. Het is ook niet zo dat ouders gezamenlijk altijd co-ouderschap overeenkomen. Ook andere regelingen die een minder gelijke verdeling hebben, kunnen prima in harmonie tot stand komen.

Het is belangrijk om de omgangsregeling (‘zorgregeling’ bij gezamenlijk gezag) goed te doordenken. Sommige professionele partijen zijn vooral voor een globale regeling met veel afstemming tussen de ouders en ook keuzemogelijkheden. Bijvoorbeeld, de ene ouder heeft de eerste keuze voor de zomervakantie in de even jaren, qua begin of eind. Echter, dit soort zaken kunnen opnieuw (of in de toekomst) leiden tot discussie.

Ook als jullie beiden welwillend zijn bij jullie scheiding, dan nog is het o.i. verstandiger om enkele veel voorkomende scenario’s van te voren te bespreken en vast te leggen. Een neutrale professionele derde kan daartoe een voorstel formuleren. Hierbij kan het standaard VFas ouderschapsplan een startpunt zijn.

Houd gesprekken over omgang ‘bij jezelf’. Het voor de andere ouder voorstellen of ‘invullen’ van contactfrequentie met het kind kan emoties snel doen oplaaien. Zeker wanneer dit voorstel minder is dan gebruikelijk in de relatie of afwijkt van de gewenste situatie na scheiding.

Heb je ernstige zorgen over het gedrag van de vader? Lees dan ook de V&A: Ik heb ernstige zorgen. Toch de omgang nakomen?

Lees ook dit

• V&A: Tips voor het gesprek over de zorgverdeling
• Special: Omgangsregeling met baby, dreumes of peuter