Bijgewerkt: 6 januari 2026
Wanneer er sprake is van problemen bij het totstandbrengen van omgang tussen een kind en een ouder, dan kan de rechter een zogenaamde omgangsondertoezichtstelling opleggen. Tijdens de ondertoezichtstelling kan er dan worden toegewerkt naar contact(herstel).

Er  gelden echter strenge voorwaarden voor het opleggen van een omgangsondertoezichtstelling:

Het toepassen van de maatregel van ondertoezichtstelling betekent een inmenging in het gezinsleven van ouder(s) en kind. Deze maatregel is slechts gerechtvaardigd als zij berust op de in de wet aangegeven gronden en dient ter bescherming van het belang van het kind. De rechter die de ondertoezichtstelling uitspreekt, zal in zijn beschikking niet alleen moeten vermelden dat deze beide gronden aanwezig zijn, doch ook moeten aangeven op grond van welke gegevens hij tot zijn oordeel is gekomen dat de minderjarige zodanig opgroeit dat zijn zedelijke of geestelijke belangen of zijn gezondheid ernstig worden bedreigd, en andere middelen ter afwending van die bedreiging hebben gefaald of waarschijnlijk zullen falen. Aldus o.m. de Hoge Raad in deze uitspraak.

Wanneer dus vast staat dat er geen ‘ontwikkelingsbedreigingen’ zijn anders dan dat er geen contact is tussen het kind en een ouder (en het goed gaat met het kind in de situatie), dan kan dit leiden tot het afwijzen van de ondertoezichtstelling. Deze uitspraak van Hof Den Haag is daarvan een voorbeeld.

We zien het argument dat er sprake is van een omgangsondertoezichtstelling (en er dus door de rechter kritischer dient te worden getoetst) misbruikt worden in situaties waarin de omgang door concrete (in)acties van één of beide ouders niet tot stand komt, zoals in deze uitspraak van Gerechtshof Den Haag.

Daarin stelde een moeder samengevat dat het goed ging met het kind en bracht naar voren dat ouders zelf wel in staat zouden zijn om tot oplossingen te komen. Zij beriep zich er op dat er sprake zou zijn van een omgangsondertoezichtstelling en dat er dus kritischer getoetst moest worden.

Het hof stelde echter dat de afwezigheid van contact tussen het kind en de vader nadrukkelijk ook te wijten was aan de houding van de moeder, dat zij geen zelfinzicht toonde en bijvoorbeeld niet wilde meewerken aan mediation, geen openheid wilde geven over haar traject bij haar psycholoog en doordat zij een hulpverleningstraject heeft geblokkeerd. Ook had ze al een schriftelijke aanwijzing ontvangen. Ze hield daarmee de voor het kind bedreigende situatie in stand.

In deze uitspraak en deze uitspraak kwam Gerechtshof Den Bosch tot een vergelijkbaar oordeel; d.w.z. niet slechts een omgangsondertoezichtstelling, maar ook een ernstige ontwikkelingsbedreiging door de voortdurende ex-partnerstrijd (en de noodzaak voor het interveniëren door middel van een ondertoezichtstelling).

In deze uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden deed de moeder ook een beroep op het verweer ‘omgangsondertoezichtstelling’. De raad benoemde in haar rapport evenwel de zorg te hebben of het kind door haar jarenlange knelpositie überhaupt nog wist wat haar eigen gevoelens en beleving waren en wat de beleving en gevoelens van een ander zijn. Het baart het hof zorgen dat de moeder deze bedreiging niet ziet, althans deze niet als ernstig beschouwt.