Wie krijgt de hoofdverblijfplaats van de kinderen?
Bijgewerkt: 20 februari 2026
De hoofdverblijfplaats volgt meestal de normale zorgverdeling voorafgaande aan de scheiding. Zo krijgt in een traditionele rollenverdeling de moeder meestal het hoofdverblijf, ook bij co-ouderschap. Was en wordt de zorg min of meer gelijk verdeeld, dan kan bijvoorbeeld bepalend worden wie in de voormalige gezamenlijke woning blijft wonen.
Gaat alles op de schop, dan kan aansluiting worden gevonden bij wie de meeste zorg gaat invullen of wie het dichts bij de gewone leefomgeving blijft van de kinderen. Soms echter geeft de situatie echter aanleiding voor een anders vaststellen, bijvoorbeeld als de hoofdverzorgende ouder onmachtig is (geworden). In uitzonderlijke gevallen zien we het hoofdverblijf (en de hoofdzorg) toekend worden aan de ouder die het best in staat is om de banden tussen de kinderen en de andere ouder te bevorderen.
Lukt het bij scheiding een ouder om de gezamenlijke woning over te nemen dan vergroot dit de kans op het verkrijgen van het hoofdverblijf wanneer de zorg eveneens gelijk verdeeld is. Moet één van de ouders door bijv. financiële omstandigheden ver weg verhuizen, dan is de kans om het hoofdverblijf (en hoofdzorg) te krijgen het grootst voor de ouder die in de vrm. gemeenschappelijke woning blijft wonen.
Soms laten rechters financiële argumenten, zoals toeslagen of aftrekposten de doorslag geven om het hoofdverblijf aan een ouder toe te kennen. Slechts vanwege financiële redenen (wijziging) hoofdverblijf verzoeken, lijkt weinig kansrijk. Zie daarvoor bijvoorbeeld deze uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.
In deze uitspraak van Rechtbank Zeeland-West-Brabant woont de moeder in België en de vader in Nederland. De rechter vindt het belangrijk dat de ondertoezichtstelling in Nederland kan worden uitgevoerd en bepaalt daarom dat beide kinderen hun hoofdverblijf bij de vader hebben.
De hoofdverblijfplaats is één van de belangrijke discussiepunten die in het ouderschapsplan en/of bij scheiding moeten worden overeengekomen. Komen jullie er samen niet uit dan neemt de rechter een beslissing, eventueel na advies daarover door de Raad voor de Kinderbescherming.
Wordt deze beslissing aan de rechter voorgelegd dan is de uitkomst altijd onzeker, hoewel we nog steeds zien dat het hoofdverblijf van de kinderen uiteindelijk eerder naar de moeder gaat, dan naar de vader.
Overigens is het hoofdverblijfaspect niet onbeduidend. We zien in de praktijk regelmatig hoe hoofdverblijfouders de informatievoorsprong die hen dit oplevert misbruiken om de andere ouder te gijzelen of op achterstand te zetten. Ook is onze ervaring dat zorgverzekeraars een informatieblokkade leggen naar gezaghebbende ouders bij wie het kind niet eveneens op de polis is ingeschreven, hetgeen ook zo goed als altijd bij de hoofdverblijfouder is.
Biedt dit artikel de uitleg die je zocht?
Bedankt voor je positieve feedback!
Bedankt voor je inbreng!
Feedback wordt in principe binnen 5 werkdagen verwerkt. Kom je later nog een keer terug?
