Bijgewerkt: 6 januari 2026
Hebben beide ouders het ouderlijk gezag, dan is toestemming van de andere ouder voor de verhuizing met het kind verplicht. Ook voor een verhuizing binnen de gemeentegrenzen is in beginsel toestemming nodig.

Zonder toestemming verhuizen is dus in principe niet mogelijk, hoewel we soms zien dat achteraf de juridische situatie in overeenstemming wordt gebracht met de feitelijke. Het is een belangenafweging die de rechter maakt, mocht de verhuizing alsnog aan de rechter worden voorgelegd. Een voorbeeld van zo een zaak is deze uitspraak van Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden en deze uitspraak van Rechtbank Den Haag. Het zijn uitspraken die o.i. een duidelijk (overigens zeer negatief) beeld scheppen van de staat van de rechtsbescherming in Nederland.

Zonder toestemming verhuizen (d.w.z. een voldongen feit creëren), slaagt dus af en toe, echter in de meeste gevallen zien we een andere uitkomst, namelijk dat:

• De reeds met het kind verhuisde ouder verplicht wordt om terug te verhuizen, zoals in deze uitspraak, deze uitspraak en deze uitspraak. Geregeld wordt daarbij ook een dwangmiddel in de vorm van een dwangsom opgelegd.
• Het kind via een machtiging tot uithuisplaatsing bij de andere ouder wordt geplaatst. Een dergelijke zaak was aan de orde in deze uitspraak van Rechtbank Rotterdam.
• Het hoofdverblijf naar de andere ouder gaat, zoals in deze uitspraak van Rechtbank Den Haag, deze uitspraak van Rechtbank Gelderland en deze uitspraak van Rechtbank Noord-Nederland. Interessant aan de uitspraak van Rechtbank Den Haag is de (o.i. terechte) koppeling die de rechtbank maakt met de ouderschapsnormen.

Overweeg je een ‘eenzijdige actie’ dan is een logische motivering die in het belang van het kind is onontbeerlijk. Ook moet voor de rechter voldoende aannemelijk worden genaakt dat je de uitkomst van een eigen verzoek bij de rechter redelijkerwijs niet hebt kunnen afwachten. Is de logische motivering er niet, dan zou de rechtspraak o.i. hard mogen/moeten ingrijpen.

Dat de andere ouder actief dient te worden betrokken bij de besluitvorming rondom het verhuisvoornemen, is ook één van de regels in de staat in de Recommendation CM/Rec(2015)4 on preventing and resolving disputes on child relocation waar sommige Nederlandse rechters (mede) naar verwijzen, zoals Rechtbank Den Haag in deze uitspraak.