MGFK: Deel 3: De architectuur van MGFK
Bijgewerkt: 5 januari 2026 | Leestijd: 4 minutenIn het kort: Deel 3 beschrijft de architectuur van het MGFK: de structuur waarmee gedrag systematisch wordt verzameld, geordend en geïnterpreteerd. Het model werkt met gedragsnodes, bronnen, tijdlijnen, domeinen en functiehypothesen, zodat professionals niet langer afhankelijk zijn van losse indrukken of fragmentarische informatie. Dit deel laat zien hoe het MGFK de bouwstenen van gedragsdata ordent tot een consistent geheel dat patronen zichtbaar maakt, manipulatie en escalatie kan identificeren en toetsbaar is voor de rechter. Het vormt het technische fundament waarop alle latere analyses rusten.
Inleiding
De architectuur van het Multidimensionaal Gedrags-FunctieKader (MGFK) vormt het technische en methodische fundament waarop de analyse van gedrag in complexe scheidingsdynamiek wordt gebouwd. Waar Deel 2 de basisprincipes van de pre-label analyse uiteenzette, beschrijft dit artikel hoe deze principes worden vertaald naar een gestructureerde, reproduceerbare en transparante methodiek. De architectuur van het MGFK is ontworpen om data te ordenen, patronen zichtbaar te maken en interpretatie te ondersteunen zonder deze te forceren of voor te structureren.
Gedragsnodes: de kleinste analyse-eenheid
Gedrag wordt in het MGFK niet beoordeeld als losse incidenten, maar als ‘nodes’: discrete datapuntjes waarin één concreet gedragsfeit wordt vastgelegd. Een node bevat: – de gedraging (wat er gebeurde) – wie het uitvoerde – richting van het gedrag (naar kind, andere ouder, systeem) – datum en context – relevante bronnen (e-mail, verslag, opname, observatie) – eventuele verklaringen, maar pas ná objectivering
Nodes zijn neutraal. Ze bevatten geen interpretatie, hypothese of duiding. Daardoor vormen ze een stabiele basis waarop latere analyses kunnen worden uitgevoerd.
Functielagen: waarom gedrag mogelijk plaatsvindt
Elke gedragsnode wordt beoordeeld vanuit vier parallelle functiehypothesen (zie Deel 2). In de architectuur worden deze functies als ‘lagen’ gebruikt die over dezelfde data worden gelegd. Hierdoor ontstaat een multidimensionaal beeld waarin gedrag meerdere mogelijke betekenissen kan hebben totdat verdere informatie het plausibiliteitsniveau verhoogt of verlaagt.
Tijdlijnen: structuur in dynamiek
De tijdlijn vormt het hart van de MGFK-architectuur. Alle nodes worden chronologisch geordend, samen met relevante gebeurtenissen zoals:
- Communicatie
- Meldingen.
- Escalaties
- Interventies
- Beslissingen
- Wijzigingen in contact of gezag.
De tijdlijn maakt zichtbaar hoe gedrag zich ontwikkelt en hoe systeeminterventies daarop inwerken. Ze laat zien of patronen stabiel, escalerend of afnemend zijn. De tijdlijn voorkomt ‘snapshot-denken’ door gedrag in samenhang te positioneren.
Patronen en patronengroepen
Wanneer meerdere nodes in tijd en functie samenhang vertonen, ontstaat een patroon. MGFK onderscheidt:
- Herhalingspatronen.
- Reactiepatronen (A reageert voorspelbaar op B).
- Interferentiepatronen (systeeminterventies beïnvloeden gedrag).
- Uitsluitingspatronen.
- Beschermingspatronen.
Patronengroepen bestaan uit meerdere patronen die gezamenlijk een dynamiek vormen. Ze spelen een centrale rol in de uiteindelijke weging.
Bronnenstructuur: van objectief naar interpretatief
MGFK kent een gestructureerde bronnenopbouw die begint bij directe gedragsdata en daarna verschuift naar meer interpretatieve bronnen. Dit ondersteunt een transparante weging en voorkomt dat narratieven leidend worden voordat gedrag is geanalyseerd. De volgorde is methodisch bedoeld en niet normatief:
- Objectieve gedragsbronnen:
Berichtenverkeer (e-mail, WhatsApp, sms, co-parenting apps), video- en audio-opnames, registraties met tijdstempels (agenda’s, logs, digitale sporen), overige directe gedragsdata. - Semi-objectieve bronnen:
- Professionele registraties: gespreksverslagen, meldingen, rapportages, dossiernotities van hulpverleners en instanties
- Procedureel systeemgedrag: gedrag van ouders gericht op het activeren, beïnvloeden of benutten van het juridische of hulpverleningssysteem (zoals klachtenprocedures, escalatieverzoeken, aan- of afmeldingen, strategische meldingen of formele correspondentie).
- Subjectieve bronnen:
Verklaringen van ouders over elkaar of zichzelf; beschrijvingen van beleving of ervaring. - Systeeminvloeden:
Gedragsveranderingen rond interventies (VT-gesprekken, RvdK-intakes, bemiddeling), veranderingen rond juridische beslismomenten, reacties op aanwijzingen of beslissingen, escalatie- of de-escalatiepatronen gekoppeld aan systeemcontact (verklaringen van ouders).
Alle bronnen worden opgenomen, maar verklaringen worden pas gewogen in relatie tot gedrag. Dit voorkomt dat emoties, narratieven of beleving de analyse domineren.
De MGFK-architectuur als open structuur
De architectuur van het MGFK is expliciet bedoeld als open model. Dit betekent:
- Geen vooraf bepaalde uitkomst.
- Geen dwingende interpretatieroutes.
- Mogelijkheid tot uitbreiding met nieuwe datalagen.
- Ruimte voor forensische, juridische en gedragswetenschappelijke inbreng.
Professionals kunnen geen conclusie ‘uit het model halen’; zij kunnen wél transparant laten zien hoe een conclusie tot stand komt.
Conclusie
De architectuur van het MGFK biedt een neutrale, data-gebaseerde structuur voor gedragsanalyse. Door te werken met nodes, tijdlijnen, functiehypothesen, patronen en congruentietoetsing ontstaat een reproduceerbaar systeem dat beter aansluit bij de juridische plichten van ouders en de behoefte aan consistente, transparante besluitvorming. In Deel 4 worden de domeinen van gedragsinventarisatie uitgewerkt die noodzakelijk zijn voor een volledig MGFK-profiel.
Biedt dit artikel de uitleg die je zocht?
Bedankt voor je positieve feedback!
Bedankt voor je inbreng!
Feedback wordt in principe binnen 5 werkdagen verwerkt. Kom je later nog een keer terug?
Bedankt! Je inbreng wordt zeer gewaardeerd.
Meepraten?
Deelnemen aan discussie over dit onderwerp kan op Linkedin. Reageer je liever niet publiek, stuur dan een email naar team@fiduon.nl o.v.v. MGFK: Deel 3: De architectuur van MGFK