Uit contact na 2027 alleen na rechterlijke beslissing!
Bijgewerkt: 5 januari 2026 | Leestijd: 9 minutenJaarlijks verliezen duizenden kinderen het contact met een ouder – vaak in weerwil van rechterlijke beslissingen. Kinderen verliezen daarmee hun recht op familieleven, terwijl de Nederlandse staat de plicht heeft dit te beschermen. Om dit nu écht te gaan veranderen is een concreet doel nodig. Hiertoe lanceert Fiduon het pamflet Nationaal Actieplan: Uit contact na 2027 alleen na rechterlijke beslissing! met een oproep aan politiek, de Raad voor de Kinderbescherming, Ministerie van JenV en de rechtspraak op om samen te bepalen wat er nodig is om dit mogelijk te maken.
Feiten die niet langer genegeerd mogen worden
- 5% verliest het contact met hun moeder.
- 20% van de kinderen ziet vijf jaar na scheiding hun vader niet meer.
- In 15–20% van de scheidingen valt het contact met de niet-verzorgende ouder volledig weg.
- Een onbekend – maar groot – aantal kinderen maakt jaarlijks mee dat ze ten onrechte enige tijd geen contact hebben met één van beide ouders.
- Het gaat samen om vele tienduizenden kinderen.
Bronnen: CBS/UvA, WODC, Verwey-Jonker Instituut.
De werkelijkheid
In veel gevallen is er wél een rechterlijk opdracht tot omgang, maar wordt dit in de praktijk niet nageleefd. Soms is er een urgente onveilige situatie. In te veel gevallen echter niet.
De standaard houding van het veiligheidsysteem rondom het kind (waartoe o.m. Veilig Thuis, Politie en ook de rechtspraak behoort) is om eerst de zorgen van de ouder te volgen die zorgen meldt. Dit leidt in veel gevallen tot een advies om de omgang tijdelijk te stoppen. De andere situatie is, dat een ouder – die bij Veilig Thuis of de Politie meldt dat een vastgestelde omgang niet wordt nageleefd – naar de familierechter wordt verwezen. Hiermee gedogen deze partijen feitelijk zelfbepalend gedrag, hetgeen de rechtsbescherming van het kind schaadt. Hier nog van belang: deze houding is de norm, ook als helemaal niet vast staat dat eventuele zorgen voldoende fundatie hebben om een totale stop op te baseren of dat alternatieven voor een complete stop zijn onderzocht.
Daarnaast hebben ook (gemeentelijke) hulpverleners hierin een rol. Ook zij volgen in dit soort situaties veelal direct de wil van ‘de ouder met zorgen’ of hetgeen Veilig Thuis of de Politie heeft of zou hebben geadviseerd.
Soms komt naderhand vast te staan dat die zorgen wél terecht zijn. In teveel gevallen echter niet. In die gevallen wordt de ontwikkeling van het kind bedreigd doordat de ouder die zich op onveiligheid beroept zich niet houdt aan de ‘band-bevorder-plicht‘.
Hoe dan ook, vindt er jaarlijks in een groot maar onbekend aantal zaken éérst een interventie plaats zonder dat daar een rechterlijke toets aan vooraf is gegaan, terwijl dit slechts kan bij ‘overmacht in een noodtoestand‘.
Door de omgangsstaking te adviseren of door een beëindiging van de omgang feitelijk te gedogen (door niet in te grijpen) in gevallen waarin er geen noodtoestand is, schendt de overheid haar verplichtingen onder onder meer artikel 8 EVRM (recht op familieleven) en artikel 6 EVRM (recht op een eerlijk proces). Ook schendt de overheid daarmee artikel 9 IVRK (recht op contact van het kind met beide ouders).
Dit moet en kán anders.
Nationaal Actieplan 2027
Het uitgangspunt: na 2027 mag geen enkel minderjarig kind het contact met een ouder verliezen zonder rechterlijke beslissing waarin staat dat dit contact niet in het belang van het kind is.
Daarvoor zijn deelprojecten nodig die de blokkades in het systeem wegnemen:
- Actieve rol van de Raad voor de Kinderbescherming en veiligheidssysteem – niet afwachten, maar optreden bij niet-naleving.
- Verplichte registratie van gevallen waarin een vastgestelde omgang niet doorgaat.
- Doorbreken van de cyclus waarin de ouder die uit contact wordt geforceerd telkens een nieuwe procedure moet starten.
- Betere feitenvinding door verplicht onderzoek en inzet van deskundigen door de rechtspraak.
- Professionalisering in het herkennen van coalitievorming en loyaliteitsconflicten, ook op het niveau van (vrijwillige) hulpverlening.
Lees ook deze verdiepende opinies
- Opinie: Informele macht, formele schade: het (quasi) omgangsadvies van Veilig Thuis en artikel 8 EVRM
- Opinie: Protocol Rechterlijk Verlof bij Omgangsbeperking
- Opinie: De toekomst van MASIC: Een model voor transparantie en rechtvaardige feitenvaststelling
- Opinie: Jeugdhulp. De onbenutte kans. De ouderlijke verantwoordelijkheid centraal.
- Opinie: Wil je dit weekend afspreken of ga je naar je vader? Over de systeemfouten bij verhuizen na scheiding.
- Opinie: Naar een rijke en betrouwbare gerechtelijke feitenvaststelling in het digitale tijdperk
Oproep
Verspreid het pamflet: Uit contact na 2027 alleen na rechterlijke beslissing! (opent download).
Stuur het aan een rechter, politicus, ambtenaar, raadsmedewerker of jeugdhulpverlener die je kent en die mogelijk te maken heeft met deze materie of invloed zou kunnen uitoefenen op het behalen van dit doel. Je kunt het pamflet natuurlijk ook achter je raam plakken.
Met dit pamflet doet Fiduon een oproep tot een Nationaal Actieplan 2027, met de vraag een de Politiek, Raad, Ministerie(s) en rechtspraak op om de handen ineen te slaan en kenbaar te maken wat zij nodig hebben om dit mogelijk te maken – wetgeving, capaciteit, scholing of samenwerking.
De ideeën liggen klaar. Als het niet gebeurt, dan is dat niet omdat er geen oplossingen zijn, maar omdat de wil ontbreekt. Het enige dat dit initiatief beoogt is dat de rechtsstaat weer gezag krijgt! Hier kán je toch niet tégen zijn?
Biedt dit artikel de uitleg die je zocht?
Bedankt voor je positieve feedback!
Bedankt voor je inbreng!
Feedback wordt in principe binnen 5 werkdagen verwerkt. Kom je later nog een keer terug?
Bedankt! Je inbreng wordt zeer gewaardeerd.
Ook bijdragen?
Deelnemen aan discussie over dit onderwerp kan op Linkedin. Reageer je liever niet publiek via Linkedin, stuur dan een email naar team@fiduon.nl o.v.v. Uit contact na 2027 alleen na rechterlijke beslissing!