Algemeen CAT-V&A

Bijgewerkt: 6 januari 2026
In de praktijk blijkt dat een echte vechtscheiding nauwelijks/niet bemiddelbaar is. Daarvoor is het gedrag op ex-partnerniveau veelal té vilein en té beschadigend. Niet zelden zijn de ingenomen standpunten zo extreem, dat een ’terug naar normaal’ voor die ouder onmogelijk is. Als welwillende ouder voel je waarschijnlijk haarfijn aan of de andere ouder zich nog zal laten bewegen met ‘vrijwillige’ mediation.

Goede mediators hebben zowel oog voor de emotionele aspecten als kennis van recht en rechtspraak. Echter, als de andere ouder niet-welwillend is, dan zal het mediationtraject waarschijnlijk snel stagneren.

Als de andere ouder niet open staat voor compromisvoorstellen, daarin wispelturig is, allerlei negatieve tactieken inzet, of je kind tracht te vervreemden van jou met ouderverstoting als doel, dan kom je door overleg niet uit de situatie. Dat jij steeds opnieuw toegeeft of contact met je kind opgeeft is voor de andere ouder dan de enige gewenste uitkomst.

Heeft de andere ouder ouder gesubsidieerde rechtsbijstand en daarmee ook financiering voor een mediationtraject en jij niet, dan kan mediation bovendien misbruikt worden om voortgang te vertragen of om je financieel uit te putten.

Blijf zelf altijd constructief en opbouwend communiceren met de andere ouder. Blijft jouw positieve inzet vruchteloos, dan kun je in ieder geval bij een eventuele rechtszaak laten zien dat je er alles aan hebt gedaan. We helpen je graag om hierin richting te vinden.

Is het mediationtraject uitzichtloos, laat je dan niet gijzelen en beëindig de mediation. Het is niet ongebruikelijk in het familierecht dat mediation tot niets leidt. Het is vervolgens aan de rechter.

Lees ook dit

• V&A: Is mediation echt geheim als daarvoor is getekend?

Bijgewerkt: 6 januari 2026
Berusten of toegeven kan soms een goede strategie zijn. Bijvoorbeeld omdat dit beter past in je eigen leven. De vraag is echter of dit ook vanuit je kind bezien de juiste keuze is.

We zien dat berusten ertoe kan leiden dat veranderingen op een later tijdstip lastiger worden. Regelmatig lezen we in uitspraken dat rechters inactie of eerdere keuzes van een ouder hem of haar tegenwerpen. Zoals in deze uitspraak van Gerechtshof Amsterdam. Hierin verhuist een moeder met het kind zonder (vervangende) toestemming. Die komt vervolgens 2 jaar niet in actie, waarmee die nieuwe situatie het uitgangspunt wordt.

We raden daarom aan om in plaats van te berusten, de situatie te accepteren zoals hij is en hier het gedrag op aan te passen. Dit betekent duidelijke en reële doelen vaststellen en daar aan werken. Ondertussen meebewegen wanneer het kan en standvastig zijn wanneer het moet. Dit kan dus ook betekenen dat je soms wel een gerechtelijke procedure moet starten. Doe dit laatste vooral vanuit de rechten van je kind. Wil je hulp hierbij? Zoek gerust contact.

Bijgewerkt: 6 januari 2026
Een vechtscheiding is alleen te voorkomen als beide partijen zich tolerant en begripvol naar elkaar opstellen. Stelt één van beide ouders zich niet zo op, dan leidt dit in zeer de meeste situaties uiteindelijk tot klem zittende kinderen en enorm tijds-, energie- en middelenbeslag.

Hoe meer de mening over zaken zoals omgang en verzorging, gezag, hoofdverblijf, woning en alimentatie van elkaar verschillen, hoe groter de kans op een vechtscheiding. Ook is een verschil van mening over, wat ‘in het belang van het kind’ is, veelvuldig brandstof voor een vechtscheiding.

Een scheiding is altijd ingrijpend, of je nu getrouwd was, een geregistreerd partnerschap had of geen wettelijke verbintenis had. Het raakt bijvoorbeeld rechtstreeks de bestaanszekerheid van partijen en doorkruist de eigen toekomstplannen en dromen. Ook kan er iets in de relatie zijn gebeurd dat welwillend gedrag extra onder druk zet (zoals schulden of middelen misbruik). Het komt voor dat welwillend gedrag van de andere ouder redelijkerwijs niet kan worden verwacht, zoals bij ernstig bewezen huiselijk geweld.

Helaas ervaren we dat advocaten zelden een de-escalerende rol vervullen. Dit vertaalt zich bijvoorbeeld in onrealistische (meestal beperkende) wensen ten aanzien van omgang en gezag. Een eenmaal ingenomen positie – moreel gemandateerd door de advocaat – wordt dan heel lastig om op terug te keren. vFas familierecht-advocaten hebben overigens de plicht vanuit de beroepsvereniging om te de-escaleren. Helaas wijst de praktijk uit dat velen er toch voor kiezen om de positie van hun cliënt (hoe onrealistisch ook) te verdedigen en zo nodig de andere ouder te beschadigen.

Ook zien we dat hulpverlening zelden iets positiefs bereikt of heeft bereikt bij vechtscheidingen. Er wordt te weinig onderzoek gedaan. Bovendien bestaat er zoiets als systeem-triangulatie waarbij het doel van een ouder juist is om hulpverlening mee in de strijd te trekken.

5 tips

• Houd verschillen van inzicht zoveel mogelijk buiten de kinderen. Dit is een verantwoordelijkheid die je jezelf moet toe-eigenen, ook als de ander dat niet doet.
• Betrek het netwerk als contacten met je ex-partner niet neutraal kunnen verlopen.
• Spreek nooit, maar dan ook echt nooit, kwaad over de andere ouder in het bijzijn van de kinderen.
• Leg zaken die afgesproken worden zoveel mogelijk schriftelijk vast. Accepteer evenwel dat niet alles vast te leggen is of dat omstandigheden kunnen veranderen. In gezamenlijk overleg kunnen afspraken gewijzigd worden.
• Blijf zelf rustig en zoek inhoudelijk, persoonlijk en procedureel steun bij een professional.

Bijgewerkt: 16 december 2025
Globaal zijn er 3 vormen van hulp bij vechtscheidingen, die individueel of gezamenlijk kunnen worden ingezet, of vrijwillig of in een gedwongen kader.

Hier ontdek je ook hoe wij ons met vechtscheidingshulp onderscheiden.

1. Voor ouders

Individuele hulp:

• Vechtscheidingshulp voor jou alleen ⇦ ontwikkeld door Fiduon
• Advocaat
• Psycholoog / systeemtherapeut

Gezamenlijke hulp:

• Vechtscheidingshulp voor jullie samen ⇦ ontwikkeld door Fiduon
• Mediator / Scheidingscoach
• Kinderen uit de Knel
• Ouderschap Blijft / Ouderschapsbemiddeling / Parenting Coordination / Ouderschapsreorganisatie / Nieuw Ouderschap
• Schip / Systeemtherapeut

2. Voor het kind

Wanneer ouders niet in staat zijn om samen - in het belang van het kind - uit de strijd te stappen, dan is het de vraag in hoeverre hulp voor het kind werkelijk baat heeft, of dat de hulp het kind juist verder in een loyaliteitsconflict dringt.

• Kindbehartiger
• Speltherapeut
• GZ-kinderpsycholoog
• Kinderen uit de Knel
• Dappere Dino
• Kies

3. Op last van de rechter

• Bijzondere Curator
• Forensische Mediation/Ouderschapsonderzoek
• Ondertoezichtstelling
• Begeleide omgangsregeling
• Uithuisplaatsing

Soms stelt de rechter ook vast dat er een kindbehartiger aan het werk gaat, of houdt hij de zaak aan in afwachting van een vrijwillig kader traject als Kinderen uit de Knel.

Lees ook dit

• Wat doen jullie anders dan een advocaat?

Bijgewerkt: 6 januari 2026
Vechtscheidingen kunnen wanneer het kindzaken betreft feitelijk eindeloos voortduren. Geregeld zien we situaties waarin de strijd al rond de geboorte is begonnen en al jaren voortduurt.

Niet-zelden zien we (in de rechtspraak) situaties waarin de kinderen al jaren onder toezicht staan als gevolg van ‘de strijd tussen de ouders’ of dat de kinderen vanwege het gebrek aan afstemming anderszins in hun ontwikkeling worden bedreigd.

Een vechtscheiding stopt ook niet persé met het meerderjarig worden van de kinderen. De strijd kan bijvoorbeeld nog gaan over financiën of om de loyaliteit van de kinderen naar de andere ouder volledig af te breken totdat het kind de andere ouder verstoot.

Lees ook dit

• V&A: Helpt mediation bij een vechtscheiding?
• V&A: Hoe herken ik niet-welwillend gedrag?

Bijgewerkt: 6 januari 2026
Parenting Coordination lijkt dé oplossing voor vechtscheidingen. Twee ouders komen overeen dat een professional een bindend advies geeft op beslispunten waar ouders gezamenlijk niet uitkomen. Voor échte vechtscheidingen levert dit model o.i. echter zelden/niet de oplossing.

Het succes van dit model staat en valt namelijk met de bereidwillendheid van beide ouders om voor de voorliggende beslissing een stap terug te doen, wanneer de Parenting Coordinator iets anders adviseert. Concreet betekent dit dat ze hun ouderlijk gezag/vetorecht opgeven en zo nodig bij het kruisje te tekenen. De kans is aanzienlijk dat een niet-welwillende ouder dit niet zal willen doen óf op het moment dat het ertoe doet alsnog weerstand biedt.

Dit betekent overigens niet dat een ouder die een Parenting Coordinator als ‘scheidsrechter’ afwijst automatisch een niet-welwillende ouder is. Belangrijk is om dit te bezien in combinatie met het feitelijke gedrag van die ouder, d.w.z. hoe deze ouder invulling geeft aan de ouderschapsnormen, de informatieplicht,  consultatieplicht en (vervangende) toestemming-vooraf-plicht.

Tegelijk betekent dit ook niet dat een ouder die een Parenting Coordinator voorstelt automatisch de welwillende ouder is. Negatieve tactieken, bijvoorbeeld ingezet over de as van het kind, kunnen ook voor de Parenting Coordinator onzichtbaar blijven die daardoor wellicht met onvolledige gegevens een beslissing neemt. M.a.w. het strijdtoneel kan zich verplaatsen naar de Parenting Coordinator en/of juist naar het kind.

Zijn jullie als ouders beiden écht bereid om de strijdbijl te begraven en hebben jullie beiden het idee dat een koers uitgezet door een neutrale derde voor jullie de beste uitkomst zal betekenen, dan kan Parenting Coordination wél een oplossing zijn.

De vraag blijft dus wat er gebeurt als één van beide ouders zich alsnog niet kan vinden in de beslissing van de Parenting Coordinator. Een ‘in beton gegoten’- afspraak om niet te procederen kan namelijk ook betekenen dat situaties waarin het kind komt buiten het zicht wordt gehouden van de kinderrechter (en daarmee ook van de Raad voor de Kinderbescherming) en de vraag is of dat bezien vanuit de rechten van het kind überhaupt kan en of dat in alle gevallen in het belang van het kind is.

Verder lijkt een Parenting Coordinator als beslisser o.i. enigszins op het construct van ‘uitgekleed ouderlijk gezag‘, d.w.z. waarbij beide ouders hun gezag laten ‘uitkleden’ en dit overdragen aan de Parenting Coordinator. Gerechtshof Den Haag heeft over ‘uitgekleed ouderlijk gezag’ bepaald dat hiervoor geen wettelijke basis is en tot verwarring kan leiden voor derden over wie het gezag uitoefent. Volgens deze uitspraak van Rechtbank Zeeland-West-Brabant zou de rol van Parenting Coordinator ook niet meer dan een tijdelijke moeten zijn. Het is bovendien meer in het belang van de kinderen dat ouders wél een weg vinden om normaal met elkaar om te gaan/communiceren.

Heb je te maken met een niet-welwillende ouder, dan helpt o.i. ultimo slechts handhaving van ouderlijke plichten die samenhangen met de (gezamenlijke) verantwoordelijkheid in de vorm van ‘diagnostiek & dwang’. Daarnaast kan je natuurlijk altijd nog accepteren dat het waarschijnlijk nooit beter gaat worden en als welwillende ouder doen wat je kunt om de schade voor je kind zo beperkt mogelijk te houden.

Het aanbieden van een neutrale derde die die een doorslaggevende stem heeft is overigens niet zonder risico. Voor een voorbeeld waarin de rechter een aanbod tot het aanstellen van een Parenting Coordinator (door de vader) passeerde zie deze uitspraak van Rechtbank Amsterdam. Hierin werd het ouderlijk gezag van de vader beëindigd. In deze uitspraak van Rechtbank Amsterdam trachtte de vader via een artikel 1:253a BW verzoek de rechtbank een Parenting Coordinator te laten benoemen. De rechtbank wees dit verzoek echter af omdat het geen ‘gezagsbeslissing’ is waarvoor artikel 1:253a BW een geschillenregeling biedt.

NB: In de richtlijnen voor Parenting Coordination van de Amerikaanse APA staat bij richtlijn 4 huislijk, partner, ex-partnergeweld als contra-indicatie genoemd voor parenting coordination. Die situaties zouden het meest gebaat zijn bij rechtelijke interventie.

Lees ook verder over de schottenaanpak tijdens een ondertoezichtstelling.

Tot slot, in de gepubliceerde rechtspraak zien we parenting coordination nog nauwelijks terug. In deze uitspraak van Gerechtshof Amsterdam wordt parenting coordination weliswaar geopperd als oplossing voor de problemen die de ouders ondervinden; er is echter geen dwang. Daarbij valt de volgende zinsnede (negatief) op: “Daarbij is van essentieel belang dat partijen zich leren neer te leggen bij hen niet welgevallige beslissingen van de ander.” O.i. is dit een onjuiste zienswijze van Gerechtshof Amsterdam. Eén van de drijvende krachten onder vechtscheidingen zijn niet-welwillende ouders die zich zelfbepalend tonen en keuzes maken die direct of indirect een negatieve impact hebben op de andere ouder en/of de relatie tussen het kind en die ouder. Kan het werkelijk van een welwillende ouder worden verwacht dat deze zich hierbij neerlegt?

Bijgewerkt: 8 april 2026
Word je uitgenodigd door bijvoorbeeld Veilig Thuis om aan een MASIC-NL deel te nemen, dan kan het een moment zijn dat je je eindelijk gehoord voelt. Er wordt een 90-tal vragen gesteld over allerlei gedragingen tijdens en na het verbreken van je relatie en de dynamiek daarin. Vragen gaan bijvoorbeeld over (psychische) mishandeling en seksueel geweld. Voordat je echter ‘ja’ zegt, is er iets dat je moet weten. Het middel is achter gesloten deuren sterk buiten het oorspronkelijke doel geëvolueerd en dit is om meerdere redenen problematisch. Lees: Wat is MASIC-NL? voor informatie over de methode (voor zover bekend).

Rechtsbescherming (van het kind) onder druk

In de opinie-sectie zijn vier delen over MASIC gepubliceerd. Lees die aandachtig.

1. MASIC als steunbewijs: een ondoorzichtige en onrechtmatige invloed op de rechtspraak
2. MASIC en de omzeiling van geheimhouding: gevolgen voor vertrouwensrelaties en rechtsbescherming
3. De toekomst van MASIC: Een model voor transparantie en rechtvaardige feitenvaststelling
4. MASIC en het onzichtbare geweld: hoe selectieve definities, vraagstelling en geheimhouding rechtsongelijkheid vergroten
5. Geweld in het familierecht: van MASIC-NL naar forensiek
6. MASIC-NL bij de Raad: beleidsmatige legitimatie zonder expliciete juridische borging
7. Moet de Raad inzet van MASIC-NL opschorten?

De artikelen laten zien hoe rechtsbescherming in het gedrang komt doordat wat je vertelt niet feitelijk worden vastgelegd en het verslag dat wordt gemaakt door de rechtspraak niet getoetst wordt aan de onderliggende data. Verder spelen nog andere factoren die deelname aan MASIC potentieel juridisch risicovol maken en/of een risico in zich dragen van hertraumatisering: of te wel dat jij en/of je kind als slachtoffers helemaal niet de erkenning krijgen die je verwacht te krijgen wanneer MASIC wordt ingezet.

Naast deze zorgwekkende signalen spelen er echter nog andere punten die niet uitgewerkt zijn in deze artikelen:

• Wat je zegt wordt niet letterlijk door de interviewer genotuleerd. Ook wordt het interview niet opgenomen (lees over het opnemen van gesprekken). Dit leidt er zeker toe dat jouw woorden anders landen op schrift dan je zegt. Dit kan ook betekenen: anders dan je bedoelt. Dit maakt het cruciaal om concept-verslagen aandachtig te controleren en aan te vullen. Echter dit ‘aanvullen’ is niet persé veilig omdat veel aanvullingen ook geframed kunnen worden als iets dat over jou als persoon zegt. Ook is het geenszins zeker dat je aanvullingen ook maar enige invloed hebben op het uiteindelijke verslag.
• De mensen die de interviews afnemen zijn niet of nauwelijks getraind in interviewtechnieken, laat staan verhoortechnieken óf opgeleid in het herkennen van subtiele geweldspatronen. De grondleggers van MASIC-NL hebben zelf online geuit ‘de methode slechts zo goed is als de persoon die ermee werkt’. Dit op zich heeft diverse afbreukrisico’s waarop in het kader van dit artikel niet verder wordt ingegaan.
• De timing van het ‘definitieve verslag’ kan vlak voor een geplande rechtszitting vallen waardoor het voeren van een verweer op het uiteindelijke ‘frame‘ tijdtechnisch haast onmogelijk wordt. Belangrijker is echter dat in dat geval er een grote kans is dat de rechter er groot gewicht aan toekent (vanwege de gedachte: opgesteld door een ‘professional’ en hoe recenter, hoe minder zaken kunnen zijn voorgevallen die een afbreuk doen aan de daar ingenomen standpunten).
• Je krijgt geen mogelijkheid om te reageren op hetgeen de andere ouder meldt over jouw gedrag. Die informatie krijg je niet eens te zien. Ook wordt er geen nader onderzoek gedaan naar de validiteit van standpunten (al wordt dit door de ontwikkelaars van de MASIC wel gesteld), noch wordt er enige consequentie verbonden aan het eventueel verkondigen van onwaarheden (hetgeen een vorm van smaad/laster kan zijn). De vraag die dit oproept is hoe een verslag – dat dus in potentie gebaseerd is op onware potentieel lasterlijke verklaringen – onderdeel kan zijn van een juridisch proces waarin de feiten ‘volledig en naar waarheid’ naar voren moeten worden gebracht (artikel 21 Rv).
• Met zekerheid kan worden gesteld dat MASIC ook wordt toegepast in zaken die niet worden gepubliceerd op rechtspraak.nl. Dit betekent dat de toepassing van MASIC – en in hoeverre processen wél voldoen aan artikel 6 EVRM (het recht op een eerlijk proces) – niet publiek kan worden gecontroleerd.
• De procedures rondom MASIC waarborgen niet dat interviews altijd aan beide zijden worden afgenomen. Een voorbeeld waarin Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden de conclusies vervolgens niet aanneemt als bewijs lees je in deze uitspraak. Het kan er ook toe leiden dat één van beide ouders dus voorbereid een latere MASIC ingaat.
• Bovenal echter: De vragenlijst vraagt (vooralsnog) niet uit in hoeverre of waaruit blijkt dat ouders zich wél houden aan hun positieve inspanningsplichten naar elkaar. Zo wordt het niet-naleven daarvan door MASIC niet (h)erkend als ex-partnergeweld, intieme terreur en/of kindermishandeling. Ook wordt het niet-naleven van rechterlijke beschikkingen niet als ex-partnergeweld gezien. Terwijl in zeer veel situaties in het familierecht (in het bijzonder bij ‘complexe’ scheidingen) precies dit aan de hand is en de onveiligheid rondom het kind drijft/in stand houdt.

Word je uitgenodigd voor een MASIC? Weigeren roept argwaan op, instemmen biedt geen garanties. Zelfs bij onwaarschijnlijke afspraken over geheimhouding, kan het verslag via andere routes – zoals via je ex-partner, een Raadsonderzoek of een onderzoek door een jeugdbeschermer – alsnog in de rechtszaal belanden. Familierechters blijken in de praktijk regelmatig ook ‘onrechtmatig verkregen’ stukken toe te laten. Dit betekent dat je er rekening mee moet houden dat als het verslag door je ex-partner wordt ingebracht, het waarschijnlijk zal worden toegelaten door de rechter.

Wat kan ik doen om negatieve effecten te verminderen?

Ga er niet van uit dat je werkelijk invloed kunt uitoefenen op het definitieve verslag. De enige optie die dan resteert is je eigen antwoorden integraal te delen met de rechter, voorzien van een leeswijzer. Bedenk bij je keuze: Er is geen veilige optie. Het systeem biedt geen sluitende waarborgen. Daarom, ‘bezint eer ge begint‘.

Kan ik de MASIC weigeren?

Er zijn voorbeelden in de rechtspraak, zoals deze uitspraak van Gerechtshof Den Haag, dat slechts één ouder de MASIC heeft gedaan en de andere niet. De conclusie in deze zaak is samengevat dat ‘vanwege het eenzijdige beeld er geen conclusies kunnen worden getrokken’. Dus weigeren kán.

Weigeren kan er echter ook toe leiden dat je wordt geconfronteerd met bijvoorbeeld rechterlijke drang. De rechter kan je (vooralsnog) niet dwingen om deel te nemen aan de MASIC. Wat de rechter wél kan doen is iets dat jij wenst – bijvoorbeeld eveneens gezag of meer omgang – afhankelijk te stellen van het doen van de MASIC. Ook kan de rechter bijvoorbeeld een ‘instructie’ meegeven aan een gecertificeerde instelling om ‘het gezag’ te onderzoeken, zoals in deze uitspraak van Rechtbank Zeeland-West-Brabant. Lees meer over rechterlijke drang in de Opinie: Rechterlijke drang in het familie- en jeugdrecht: onzichtbare sturing.

Dat er inmiddels diverse ouders de MASIC weigeren om de hier genoemde of eigen redenen blijkt bijvoorbeeld uit deze uitspraak van Rechtbank Limburg. De Raad voor de kinderbescherming merkt daarover op het “spijtig” te vinden omdat: “dit instrument er mede voor kan zorgen dat er meer concreet zicht komt op signalen van geweld en onveiligheid, om vervolgens te bepalen hoe verder kan worden gegaan. De houding van de vader werkt met momenten contraproductief.” De Raad vertaalt dit niet-meewerken vervolgens in een vorm van dwang door de rechter te adviseren de beslissing op het ouderlijk gezag van de vader 12 maanden aan te houden. En; “de GI dient de vader te motiveren alsnog mee te werken aan een objectief en specialistisch onderzoek, bijvoorbeeld de MASIC, naar intieme terreur / dwingende controle”. De rechter passeert dit advies echter en kent de vader toch het ouderlijk gezag toe. De rechter stelt de kinderen bovendien onder toezicht. Daarbij overweegt de rechter het volgende: “Zoals eerder aangegeven ligt de focus [bij de ondertoezichtstelling, red] niet op de vraag of er al dan niet dwingende controle (vanuit de vader) heeft plaatsgevonden, maar dient men zich te richten op het heden en de toekomst. ” Lees de opinie over deze uitspraak op Linkedin.

Vraag duidelijkheid van de initiërende instantie

Je hebt recht op duidelijkheid vooraf over de mogelijke gevolgen die deelname aan MASIC-NL kan hebben voor jou en eventueel (het contact met/gezag over) je kind. Zo zou je bijvoorbeeld een email kunnen zenden aan je contactpersoon in reactie op de uitnodiging. Hierna is een voorzet gegeven (concept in ontwikkeling):

Voor de duidelijkheid: Het is de initiërende organisatie die eigenlijk een juridische bijsluiter zou moeten overhandigen, of nog beter: een ‘informed consent’-formulier. Dit is een formulier dat duidelijk het doel, de kaders en je rechten (en plichten) weergeeft, waarvoor jij en degene die het afneemt tekent. We zijn al maanden in afwachting van een reactie op het herhaalde verzoek aan de grondlegger van MASIC-NL om te verduidelijken of deze juridische documenten beschikbaar zijn en in welke vorm, alsmede onderbouwing vanaf wanneer dit wordt toegepast.

Tot dat moment, hierbij alvast een concept MASIC-NL ‘Informed Consent’-formulier (in ontwikkeling, klik opent PDF).

Help de prestaties van MASIC in beeld te brengen – Doe mee met de evaluatie

Om de prestaties van MASIC beter in beeld te krijgen, hebben we een onafhankelijke evaluatie ontwikkeld. Jouw anonieme feedback is hierbij cruciaal. Om je privacy volledig te waarborgen, worden alle reacties anoniem verwerkt. Bezoek de onderzoekspagina. Hier kun je het evaluatieformulier downloaden en insturen. Inzenden mag ook per reguliere post.

Lees ook dit

• V&A: Wat is MASIC-NL?
• V&A: Is mediation echt geheim als daarvoor is getekend?

Bijgewerkt: 27 februari 2026
Soms ben je nog samen, maar voelt het alsof het gezin al uit elkaar is. De ruzies zijn heftig, de spanning is dagelijks, en de kinderen krijgen het mee, ook als je denkt van niet. Misschien is Veilig Thuis al betrokken, is er een melding gedaan, of hangt dat als een dreiging boven jullie hoofd. Als dit herkenbaar is: je bent niet de enige. En je hoeft niet te wachten tot het escaleert, of tot ‘uit elkaar gaan’ onvermijdelijk wordt.

Op deze pagina vind je concrete tips voor de korte termijn en lees je hoe Fiduon kan helpen om rust, veiligheid en regie terug te brengen. Juist in een fase waarin mediation vaak nog te vroeg is.

Voor wie is deze pagina?

Deze pagina is bedoeld voor ouders die:

• Nog samenwonen of in een relatie zijn, en samen een kind of kinderen hebben.
• Te maken hebben met zware conflicten, controle, dreiging of escalaties.
• Merken dat kinderen spanning, angst of loyaliteitsdruk ervaren.
• Al te maken hebben met Veilig Thuis, Wijkteam, huisarts, schoolsignalen of eerste meldingen.
• Het gevoel hebben: “Als we nu niets doen, gaat dit mis.”

Waarom vroeg hulp zoeken cruciaal is

In gezinnen met langdurige escalatie ontstaat vaak een patroon:

• Je normaliseert spanning omdat het al zo lang duurt.
• Hulp wordt uitgesteld omdat je hoopt dat het “wel weer zakt”.
• De buitenwereld ziet alleen losse incidenten.
• Ondertussen passen kinderen zich aan door alert te zijn, te pleasen, te verdwijnen, te vechten, of zichzelf de schuld te geven.

Vroeg ingrijpen gaat niet om “wie gelijk heeft”, maar om:

• Veiligheid en voorspelbaarheid voor de kinderen.
• De-escalatie tussen ouders.
• Het voorkomen van drang en dwang trajecten die later moeilijk te keren zijn.
• Het behoud van zoveel mogelijk ouder-kindrelaties.

Waarom Fiduon, en waarom vaak eerder dan mediation?

Mediation veronderstelt meestal dat er genoeg basisveiligheid is om samen aan tafel te zitten, dat je afspraken kunt nakomen, en dat er ruimte is voor nuance.

Bij zware conflicten is dat vaak niet het geval. Dan heb je eerst iets anders nodig:

• Structuur, grenzen en gedragsafspraken die direct werken.
• Een aanpak die rekening houdt met veiligheid, machtsdynamiek en escalatierisico.
• Begeleiding die niet afhankelijk is van goodwill op het moment zelf.

Fiduon helpt in deze fase met:

• De-escalatie en veiligheidsgerichte structuur.
• Heldere communicatiekaders die discussies verkorten en incidenten voorkomen.
• Dossier- en feitenlijn zodat beslissingen niet op ruis en emotie worden genomen.
• Kindgerichte strategie zonder het kind te belasten.
• Voorbereiding op vervolgstappen, of dat nu hulpverlening, afspraken, of juridische stappen zijn.

Kort gezegd: eerst stabiliseren, dan pas onderhandelen.

Direct toepasbare tips voor ouders in zware conflictsituaties

1) Maak het thuis voorspelbaar voor de kinderen

Kinderen hoeven niet alles te snappen, maar ze hebben voorspelbaarheid nodig.

Wat je vandaag al kunt doen:

• Spreek af waar conflicten niet plaatsvinden: niet bij bedtijd, niet in de auto, niet aan tafel.
• Kies één “rustzone” in huis waar kinderen niet worden aangesproken over volwassen zaken.
• Maak een korte dagstructuur zichtbaar: eten, school, sport, slapen.

2) Verklein escalaties met één simpel communicatieprotocol

Als praten altijd ontploft, moet je minder praten, maar beter.

Praktisch protocol:

• Beperk communicatie tot praktische onderwerpen.
• Houd het bij één onderwerp per bericht.
• Gebruik geen verwijten, geen interpretaties, en geen diagnose-taal.
• Sluit af met een concrete vraag of afspraak.

Voorbeeld:

• “Ik haal X morgen om 16:00 op bij school. Lukt dat?”.

Niet:

• “Je doet weer moeilijk en je manipuleert alles.”.

3) Stop met onderhandelen tijdens emotie

In zware conflicten is het vaak niet de inhoud die het probleem is, maar de timing.

Wat helpt:

• Spreek een time-out regel af: 20 tot 60 minuten pauze bij oplopende spanning.
• Bespreek belangrijke onderwerpen alleen op afgesproken momenten.
• Laat één ouder het gesprek stoppen zonder dat dit “weglopen” wordt genoemd.

4) Bescherm kinderen tegen rolverwisseling

Kinderen mogen geen scheidsrechter, boodschapper of therapeut worden.

Wat je wél doet:

• Spreek af dat kinderen geen berichten overbrengen.
• Geef kinderen één neutrale zin: “Dit is een volwassen probleem. Jij hoeft dit niet op te lossen.”.
• Bied een uitweg: “Als het druk wordt, ga je naar je kamer en zet je muziek op. Dat is ok.”.

5) Maak veiligheidsafspraken die concreet zijn

“Veiligheid” is pas helpend als het vertaald wordt naar gedrag.

Voorbeelden van concrete afspraken:

• Maak de afspraak dat er niet wordt geschreeuwd in aanwezigheid van kinderen.
• Maak de afspraak dat er niet wordt gediscussieerd in de slaapkamer van kinderen.
• Maak de afspraak dat uitgangen niet worden geblokkeerd.
• Maak de afspraak dat er niet wordt gedreigd met meldingen, politie of het afpakken van kinderen tijdens ruzie.
• Maak de afspraak dat er geen fysieke intimidatie plaatsvindt, ook niet door insluiten of op iemand afstappen.
• Maak een afspraak over birdnesting.

Als dit niet haalbaar is, is dat een signaal dat er direct externe hulp nodig is.

6) Leg gebeurtenissen feitelijk vast, zonder te escaleren

Bij meldingen of betrokkenheid van Veilig Thuis is het belangrijk dat feiten niet veranderen in verhalen.

Wat werkt:

• Noteer datum, tijd, wat er letterlijk gebeurde, en wie aanwezig was.
• Vermijd diagnoses of motieven, zoals “hij is narcistisch” of “zij liegt altijd”.
• Focus op observeerbaar gedrag en het effect op kinderen.

Dit helpt later om sneller duidelijkheid te krijgen, ook als instanties betrokken raken.

Als Veilig Thuis al betrokken is

Veel ouders voelen schaamte of angst wanneer Veilig Thuis in beeld komt. De praktijk is dat dit traject voor veel gezinnen onduidelijk en stressvol voelt.

Wat je wél kunt doen:

• Vraag om helderheid: wat is precies de zorg, wat is de bron, en wat is het doel.
• Lever feitelijke informatie aan, kort en gestructureerd.
• Werk mee aan veiligheid, maar bewaak ook dat “drang” niet een eindeloze situatie wordt zonder evaluatiecriteria.

Fiduon kan helpen om jouw kant helder, feitelijk en kindgericht te formuleren, zodat je niet verdwaalt in misverstanden en stress.

Wanneer er sprake is van acuut gevaar

Als er sprake is van direct fysiek gevaar, ernstige bedreiging, stalking, wapens, of acute onveiligheid: neem direct contact op met de juiste hulpdiensten. Deze pagina is bedoeld voor situaties waarin je snel hulp wilt organiseren, maar die geen crisisdienst vervangt.

Wat Fiduon concreet voor je kan doen

1) Snelle stabilisatie en plan voor de komende weken

• Inventarisatie van risico’s en patronen.
• Concrete gedragsafspraken en communicatiekaders.
• Plan om escalaties te verminderen en kinderen te ontzien.

2) Dossier- en feitenstructuur

• Tijdlijn, kernincidenten, en signalen bij kinderen.
• Overzicht van betrokken professionals en contactmomenten.
• Vertaling naar heldere, controleerbare informatie.

3) Voorbereiding op vervolgstappen

Afhankelijk van de situatie:

• Passende hulpverlening.
• Ouderschapsafspraken of tijdelijke leefafspraken.
• Voorbereiding op juridische stappen, als dat nodig is.

Belangrijk: je hoeft niet eerst “zeker te weten” wat je wilt. Eerst helderheid en veiligheid, dan keuzes.

Neem contact op voordat het verder escaleert

Als je herkent dat jullie te lang doorgaan in een patroon van escalatie, is het verstandig om vroeg hulp in te schakelen. Niet om schuldigen aan te wijzen, maar om veiligheid en rust terug te brengen voor de kinderen en voor jullie als ouders. Contact opnemen met Fiduon is vaak zinvol in deze fase, juist als je twijfelt of mediatie al passend is.

Lees ook dit

• V&A: Melding, onderzoek, rechter: paden bij ex-partnerconflict met kinderen

Bijgewerkt: 27 februari 2026
Bij zware relatieconflicten met kinderen kan het voelen alsof je ineens in een systeem belandt waar iedereen iets van vindt, maar niemand uitlegt hoe het samenhangt. De werkelijkheid is dat er meerdere routes kunnen lopen, soms tegelijk, en dat keuzes in de ene route gevolgen kunnen hebben in de andere.

Op deze pagina vind je een overzicht van veelvoorkomende paden. Sommige ouders zitten er al middenin, anderen willen vooral begrijpen wat er kan gebeuren als er meldingen komen of procedures starten. Je leest ook waar Fiduon in dit geheel het verschil kan maken: door vroeg structuur aan te brengen, feiten te ordenen, escalatie te verminderen en het kindperspectief scherp te houden.

Waarom overzicht helpt

Veel schade ontstaat niet alleen door het conflict, maar door onduidelijkheid. Ouders weten vaak niet:

• Welke instanties er zijn en wat hun rol is.
• Welke informatie relevant is en hoe je die feitelijk aanlevert.
• Hoe trajecten elkaar kunnen versterken of juist kunnen blokkeren.
• Welke beslissingen later zwaar kunnen doorwegen.

Een helder overzicht voorkomt paniekkeuzes en helpt je om gericht te handelen, ook als de situatie emotioneel zwaar is.

De belangrijkste routes in één oogopslag

In de praktijk zien we vaak deze paden, soms na elkaar, soms parallel:

• Route A: Zorgsignalen en meldingen, bijvoorbeeld via Veilig Thuis, wijkteam of school.
• Route B: Lokale afstemming en escalatiepreventie, bijvoorbeeld via wijkteam of een jeugdbeschermingstafel.
• Route C: Onderzoek en advies, bijvoorbeeld via de Raad voor de Kinderbescherming.
• Route D: Rechtspraak, bijvoorbeeld voor gezag, hoofdverblijf, omgang, alimentatie en wonen.
• Route E: Jeugdbeschermingsmaatregelen, bijvoorbeeld een ondertoezichtstelling.
• Route F: Vrijwillige afspraken, bijvoorbeeld via mediator of ouderschapsbemiddeling.

Hieronder werken we de routes uit, inclusief hoe ze op elkaar kunnen aansluiten.

Route A: Veilig Thuis en andere meldroutes

Een traject kan starten met een signaal of melding bij Veilig Thuis. Betrokken hulpverleners kunnen melden, maar bijvoorbeeld ook huisarts en Politie.

Wat je doorgaans kunt verwachten:

• Een eerste inventarisatie van de zorgen en de veiligheid.
• Vragen over incidenten, patronen en effecten op de kinderen.
• Verwachtingen over medewerking en vervolgstappen.

Wat ouders vaak onderschatten: een vroege melding kan later doorwerken in andere trajecten, zoals Raadsonderzoek of rechtspraak. Daarom is het belangrijk om vroeg feitelijk te werken.

Let op! Veilig Thuis is een Advies- en Meldpunt. Het is geen bestuursorgaan met beslissingsbevoegdheid op het gebied van omgang, gezag of wonen. Wel kan Veilig Thuis bijvoorbeeld een huisverbod in gang zetten. Wat we regelmatig zien is dat Veilig Thuis één ouder adviseert de omgang tijdelijk in te perken. Hiervoor is geen wettelijke basis.

Route B: Wijkteam en lokale afstemming, soms via jeugdbeschermingstafel

Het wijkteam kan betrokken raken voor ondersteuning, praktische hulp of opvoedvragen. Bij zorgen over veiligheid of ernstige escalatie kan er een lokale afstemming plaatsvinden, soms via een jeugdbeschermingstafel of vergelijkbare overlegvorm.

Wat daar meestal gebeurt:

• Beoordelen wat nodig is om veiligheid en rust te herstellen.
• Afspreken welke hulpverlening ingezet wordt en wie regie voert.
• Verkennen of een zwaarder traject nodig is, zoals de Raad voor de Kinderbescherming.

Voor ouders is het belangrijk om te weten: dit soort overleggen zijn vaak beslissend voor de richting. Een helder, feitelijk verhaal helpt om misverstanden te voorkomen.

Route C: Raad voor de Kinderbescherming

De Raad voor de Kinderbescherming kan in beeld komen op verschillende manieren. Soms vraagt de rechter om onderzoek, soms komt er een verzoek vanuit een gemeente of ketenpartner, en soms vraagt een ouder zelf om onderzoek via een procedure.

Wat een Raadstraject vaak omvat:

• Gesprekken met ouders en soms met kinderen, passend bij leeftijd en situatie.
• Informatie opvragen bij betrokken professionals.
• Analyse van veiligheid, ontwikkeling en het ouderlijk handelen.
• Een advies dat in procedures zwaar kan meewegen.

Als de Raad betrokken raakt, wordt feitelijkheid en consistentie extra belangrijk. Niet om gelijk te krijgen, maar om het kindperspectief scherp en controleerbaar te maken.

Route D: Rechtspraak bij scheiding en ouderschap

Als ouders er samen niet uitkomen, kan de rechter beslissen over onderdelen van de scheiding en het ouderschap. Dit kan tijdens de scheiding spelen, maar ook daarna.

Veelvoorkomende onderwerpen in de rechtbank:

• Toewijzing of vaststelling van hoofdverblijf en zorgverdeling.
• Omgang en contactherstel, eventueel met begeleiding of opbouw.
• Gezag en beslissingsbevoegdheid bij belangrijke onderwerpen.
• Kinderalimentatie en partneralimentatie, indien van toepassing.
• Wonen, gebruik van de woning en financiële afwikkeling, indien van toepassing.

Belangrijk om te beseffen: beslissingen worden vaak genomen op basis van een combinatie van stukken, feiten, adviezen en inschattingen. Het helpt als je je verhaal strak kunt structureren en concreet kunt maken.

Route E: Onder toezicht, wanneer veiligheid of ontwikkeling ernstig onder druk staat

Als er zorgen zijn dat de ontwikkeling van een kind ernstig wordt bedreigd, kan een ondertoezichtstelling aan de orde komen. Dit kan volgen op signalering en overleg, maar ook via een advies in een procedure.

Wat ouders doorgaans merken in zo’n traject:

• Er komt een gezinsvoogd of jeugdbeschermer die doelen en afspraken vastlegt.
• Er wordt gestuurd op veiligheid, rust en uitvoerbare plannen.
• Er kunnen beslissingen volgen over contact, hulpverlening en samenwerking.

In een maatregeltraject is het cruciaal dat doelen concreet zijn en dat evaluaties op criteria plaatsvinden. Anders blijft een gezin hangen in langdurige druk zonder duidelijk perspectief.

Route F: Mediator of ouderschapsbemiddeling, wanneer er genoeg basis is

Mediation kan passend zijn als er genoeg basisveiligheid is om afspraken te maken en na te komen. Bij zeer hoog conflict is mediation soms te vroeg, of zelfs risicovol, omdat afspraken dan niet landelijk of structureel worden gedragen.

Wanneer mediation vaak beter werkt:

• Als er geen acute onveiligheid is en communicatie nog enigszins mogelijk is.
• Als beide ouders bereid zijn om afspraken te respecteren.
• Als het conflict vooral draait om organisatie en vertrouwen, niet om dreiging of controle.

Wanneer eerst stabilisatie nodig is:

• Als gesprekken steeds escaleren en er geen betrouwbare uitvoering is.
• Als er veiligheidszorgen zijn of een duidelijke machtsasymmetrie.
• Als meldingen en trajecten al lopen en iedereen iets anders verwacht.

Hoe routes op elkaar kunnen aansluiten

In veel gezinnen lopen trajecten niet netjes in een rijtje. Dit zijn realistische combinaties:

• Veilig Thuis start, daarna wijkteam en een lokaal overleg, waarna de Raad in beeld komt.
• Rechtbankprocedure start, rechter vraagt Raadsonderzoek, waarna contact onder voorwaarden wordt ingericht.
• Ouders starten met mediation-traject, maar bij uitval of escalatie volgt alsnog een procedure.
• Langdurig hoog conflict leidt tot zorgen over ontwikkeling, waarna een maatregeltraject kan volgen.

Het is daarom belangrijk om niet alleen te reageren op wat er vandaag gebeurt, maar ook te begrijpen hoe het morgen kan doorwerken.

Wat je nu al kunt doen, ongeacht de route

• Breng feiten op orde met een tijdlijn van gebeurtenissen en signalen bij kinderen.
• Werk met concrete gedragsafspraken en een eenvoudig communicatieprotocol.
• Bescherm kinderen tegen rolverwisseling, zodat zij geen boodschapper of scheidsrechter worden.
• Lever informatie kort, feitelijk en controleerbaar aan, zonder diagnoses of motieven.
• Vraag om doelen en evaluatiecriteria, zodat trajecten niet eindeloos blijven doorlopen.

Waar Fiduon helpt binnen deze paden

Fiduon is er juist in de fase waarin het nog onoverzichtelijk is, of wanneer klassieke mediatie te vroeg is. We helpen je om regie terug te krijgen, zonder het kind te belasten.

Concreet ondersteunen we met:

• Stabilisatie en de-escalatie, met uitvoerbare afspraken die direct rust geven.
• Feitenstructuur en tijdlijn, zodat het verhaal helder en toetsbaar is.
• Communicatiekaders die incidenten en escalatie verminderen.
• Voorbereiding op gesprekken met instanties, inclusief wat relevant is om te delen.
• Strategische routekaart, zodat je begrijpt wat de volgende stappen kunnen zijn.

Wanneer je beter niet wacht

Wacht niet als je dit herkent:

• De kinderen laten angst, stress, terugval of loyaliteitsconflictgedrag zien.
• Er zijn herhaalde incidenten, dreiging of fysieke grensoverschrijding.
• Veilig Thuis of het wijkteam is al betrokken, maar het wordt niet duidelijker.
• Er dreigt een procedure, of er loopt al een procedure zonder overzicht.

Neem contact op voor een routekaart en eerste stabilisatie

Je hoeft niet eerst zeker te weten of je wilt scheiden, procederen of bemiddelen. In hoog conflict is de eerste stap meestal hetzelfde: rust, veiligheid, structuur en feitelijkheid. Daarna wordt pas zichtbaar wat er realistisch is. Wil je dat we meekijken welke routes nu lopen, welke nog kunnen volgen en wat je vandaag al kunt doen om escalatie te stoppen? Neem contact op.

Bijgewerkt: 27 februari 2026
Bij een (ex-)partnerconflict met kinderen gaat communicatie vaak niet mis door de inhoud, maar door timing, toon en herhaling. Hoe meer spanning, hoe groter de kans op misverstanden, provocaties en berichten die later tegen je kunnen werken. Dit is een praktisch basisprotocol voor ouders die wél willen samenwerken, maar merken dat elk gesprek escaleert. Het doel is niet om emoties weg te drukken, maar om communicatie voorspelbaar, kort en uitvoerbaar te maken, met minder ruis voor kinderen en professionals.

Voor wie is dit protocol?

• Voor ouders die merken dat appen of bellen snel ontspoort.
• Voor situaties waarin Veilig Thuis, wijkteam of andere professionals betrokken zijn.
• Voor ouders die afspraken wél willen uitvoeren en dat ook willen laten zien.
• Voor ouders die willen voorkomen dat kinderen klem komen tussen twee kampen.

Wat is “zakelijk ouderschap”?

Zakelijk ouderschap betekent dat je communiceert alsof je samen een project runt: jullie kind. Het gaat om korte, feitelijke berichten met één onderwerp, een concreet voorstel en een duidelijk vervolg. Je communiceert kindgericht, zonder discussies over gelijk, verleden of karakter.

Het doel van dit protocol

• Rust en voorspelbaarheid creëren voor de kinderen.
• Discussies verkorten en escalaties voorkomen.
• Afspraken beter uitvoerbaar maken en aantoonbaar houden.
• Ruis verminderen richting professionals en instanties.
• Sneller toewerken naar werkbare co-ouderschap- of parallel ouderschap-afspraken.

De 10 basisregels van communicatie die niet escaleert

• Communiceer alleen over het kind en praktische uitvoering.
• Houd één onderwerp per bericht.
• Schrijf feitelijk, zonder interpretaties of verwijten.
• Gebruik een vaste structuur: Feit, Verzoek, Voorstel, Bevestiging.
• Gebruik een neutrale toon, zonder sarcasme, dreiging of diagnose-taal.
• Werk met vaste responstijden, zodat er geen voortdurende druk ontstaat.
• Beperk de lengte, zodat er geen discussies ontstaan over bijzaken.
• Bevestig afspraken kort, zodat uitvoering centraal staat.
• Maak alleen afspraken die je realistisch kunt nakomen.
• Stop het gesprek als het niet meer praktisch is, en ga terug naar de kern.

De vaste berichtstructuur: Feit, Verzoek, Voorstel, Bevestiging

Deze structuur maakt berichten korter, neutraler en beter uitvoerbaar.

• Feit: Wat is er concreet aan de hand, zonder interpretatie.
• Verzoek: Wat wil je geregeld hebben.
• Voorstel: Wat stel je concreet voor, met tijd en plaats.
• Bevestiging: Vraag om een korte ja of nee, of om een alternatief binnen een termijn.

Voorbeeldberichten die wél werken

• Feit: X is vandaag ziek en blijft thuis. Verzoek: Afstemmen over ophalen. Voorstel: Jij haalt X morgen om 16:00 bij mij op. Bevestiging: Laat je alsjeblieft voor 12:00 weten of dit lukt?
• Feit: De school heeft een oudergesprek gepland. Verzoek: Afstemmen wie gaat. Voorstel: Is het ok, dat jij dit keer gaat? Dan ga ik de volgende. Bevestiging: Akkoord of een alternatief vandaag voor 20:00.
• Feit: X is zijn sporttas vergeten. Verzoek: Regelen dat die mee kan. Voorstel: Ik zet de tas om 18:00 bij de voordeur, ok? Bevestiging: Bevestig dat je hem ophaalt.

Hoe vaak en wanneer communiceer je?

Bij hoog conflict werkt het beter om communicatie voorspelbaar te maken.

• Werk met vaste momenten, bijvoorbeeld één keer per dag of om de dag.
• Gebruik vaste responstijden, bijvoorbeeld binnen 24 uur, tenzij er spoed is.
• Definieer wat “spoed” is, zodat alles niet als spoed wordt gepresenteerd.
• Gebruik bij spoed één kanaal en één zin, met een concreet voorstel.

Wat je wél doet als de ander provoceert

Provocaties nodigen uit tot emotionele reactie. Het protocol helpt om dat patroon te doorbreken.

• Reageer alleen op het praktische deel en negeer de rest.
• Herhaal één keer de kernvraag of het kernvoorstel.
• Sluit af als er geen praktisch antwoord komt en heropen later.
• Bewaar je toon neutraal en consistent, ook als de ander dat niet doet.

De “stopregel”: wanneer je het gesprek beëindigt

Een stopregel is een korte standaardzin waarmee je een gesprek afsluit als het niet meer praktisch is.

• Op praktische punten over X reageer ik natuurlijk. Als je een concreet voorstel hebt, lees ik het graag.
• Helaas zie ik geen praktisch antwoord op mijn vraag. Ik pak dit morgen om 18:00 weer op.
• Laten we dit uitvoerbaar houden. Kunnen we alsjeblieft bij het onderwerp blijven? Ophalen om 16:00, akkoord?

Als samenwerking (tijdelijk) niet lukt

Soms is de communicatie zó verstoord dat zelfs een strak protocol onvoldoende stabiliteit geeft. In die situaties kiezen ouders of professionals soms voor minimale afstemming en zo weinig mogelijk contactmomenten tussen ouders. Dit wordt vaak “parallel ouderschap” genoemd.

Belangrijk om te weten: parallel ouderschap kan in sommige situaties rust geven, maar het heeft ook tekortkomingen en het is niet voor ieder gezin of ieder kind passend. Daarom hebben we hierover een aparte pagina waarin zowel de mogelijke voordelen als de nadelen en risico’s worden uitgewerkt.

• Lees op de website meer over parallel ouderschap, inclusief wanneer het kan werken, wanneer het juist averechts kan uitpakken en hoe je het een succes maakt.
• Gebruik dit protocol in ieder geval als basis, ook als je uiteindelijk minder overleg nodig hebt.

Checklist: zo test je of dit protocol werkt in jullie situatie

• Kun jij je berichten beperken tot één onderwerp en een concrete vraag.
• Kun jij binnen 5 tot 8 zinnen blijven.
• Kun jij stoppen als het gesprek niet meer praktisch is.
• Kun jij afspraken bevestigen zonder discussie.
• Kun jij dit 14 dagen volhouden zonder escalatie.

Als één of meerdere punten structureel niet haalbaar zijn, is er vaak meer structuur nodig dan een protocol alleen.

Waar Fiduon helpt, bovenop dit basisprotocol

Dit protocol is vrij te gebruiken. In de dienstverlening van Fiduon helpen we met toepassing, maatwerk en monitoring, zodat communicatie niet alleen netjes klinkt, maar ook uitvoerbaar blijft in de praktijk.

• Maatwerk templates passend bij jullie situatie en lopende trajecten.
• Monitoring op welwillendheid en uitvoerbaarheid, zodat er gericht kan worden gewerkt.
• Inrichting van stopregels, responstijden en kanaalkeuze die escalatie verminderen.
• Koppeling met feitenlijn en doelen, zodat communicatie ook dossierveilig en consistent is.
• Voorbereiding op gesprekken/trajecten met Veilig Thuis, wijkteam, Raad of rechtbank, indien van toepassing.

Wanneer je dit protocol niet als enige oplossing moet zien

Bij (dreiging van) geweld, intimidatie of ernstige onveiligheid is communicatieprotocol alleen niet voldoende. Dan moet veiligheid eerst worden geborgd, met passende hulp of maatregelen.

Neem contact op als je communicatie wilt stabiliseren

Wil je dat we meekijken of jullie communicatie uitvoerbaar en kindgericht kan worden ingericht, en hoe dit aansluit op eventuele trajecten die lopen? Neem contact. Vroeg stabiliseren voorkomt vaak latere escalatie en langdurige trajecten.